دائه‌سو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تاریخ کره
Seosangdae - Hwaseong Fortress - Nighttime - 2008-10-23.JPG

پیش از تاریخ
 دوره جولمون
 دوره میومان
گوجوسان (جوسان کهن) ۲۳۳۳ تا ۱۰۸ ق.م.
 استان جین
نخستین سه امپراتوری: ۱۰۸ تا ۵۷ ق.م.
 بویو ، اوکجه ، دونگایی
 سم‌هان: ما, بایون, جین
سه امپراتوری: ۵۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
 گوگوریو ۳۷ ق.م. تا ۶۶۸ میلادی
 باکجه ۱۸ ق.م. تا ۶۶۰ میلادی
 سیلا ۵۷ ق.م. تا ۹۳۵ میلادی
 گایا ۴۲ تا ۵۶۲
استان‌های شمالی-جنوبی: ۶۹۸ تا ۹۳۵
 سیلا متحد ۶۶۸ تا ۹۳۵
 بالهایی ۶۹۸ تا ۹۲۶
 آخرین سه امپراتوری ۸۹۲ تا ۹۳۵
  گوگوریو جدید, باکجه جدید, سیلا
گوریو ۹۱۸ تا ۱۳۹۲
جوسان ۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷
امپراتوری کره ۱۸۹۷ تا ۱۹۱۰
سلطه ژاپن ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵
 دولت موقت جمهوری کره ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۸
تقسیم کره ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸
کره شمالی، کره جنوبی ۱۹۴۸–تاکنون
 جنگ کره ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳

درگاه کره

پادشاه دائه‌سو یا تائه‌سو*[۱] (هانگول: 대소왕، هانجا: 帶素王)، ‏(حکومت: ۷ (پیش از میلاد)۲۲ (میلادی)) سومین و واپسین پادشاه دانگ بویو بود که توسط پادشاه دائموسین کشته شد. پس از مرگ او بویو شرقی یا دانگ‌بویو نابود شد و ضمیمه گوگوریو گردید. پدر او امپراتور گوموا نام داشت که در زمان او بویو ضعیف شد.

شاه دائه‌سو ( ۷ قبل از میلاد – ۲۲ بعداز میلاد) سومین حاکم پادشاهی دانگ بویو، کره باستان بود.

دورنما[ویرایش]

شاه دائه‌سو اولین پسر شاه قبلی گئوم وا و نوهٔ ارشد شاه هه بورور، بانی دانگ بویو بود.او برادر ناتنی جومونگ و عموی یوری بود

شاهزاده تاجدار دانگ بویو[ویرایش]

گر چه دائه‌سو اولین شاهزاده بویو بود و این مقام را مستقیمآ از پدر دریافت نمود، با این حال شهرت همگانی جومانگ درتیراندازی با تیرو کمان باعث شد تا دائه‌سو و یونک پو نسبت به وی بی نهایت حسادت کنند. جومانگ بخوبی می دانست که حضورش در دانگ بویو برایش بسیار خطرناک می باشد، تصمیم گرفت به جولبون بویو فرار کند. در سال ۳۶ یا ۳۷ قبل از میلاد، جومانگ گوگوریو را تاسیس کرد. گئوم وا در سال ۷ قبل از میلاد از دنیا رفت و دائه‌سو بر تخت سلطنت نشست و شاه دانگ بویو شد.

جنگ با گوگوریو[ویرایش]

دائه‌سو نیروی نطامی کافی برای حمله به گوگوریو فراهم کرد. قبل از حمله نماینده‌ای نزد یوری شاه گوگوریو فرستاد و به او دستور داد تا گروگان هایی از خاندان سلطنتی به دانگ بویو بفرستد اما گوگوریو ازانجام این کار سرباززد و همین امر باعث اولین جنگ بین گوگوریو و دانگ بویو شد. این رویارویی در سال ۶ بعد از میلاد رخ داد. دائه‌سو یک ارتش ۵۰۰۰۰ نفری را مستقیمآ به سوی گوگوریو رهبری کرد اما بدلیل بارش سنگین برف مجبور به عقب نشینی شد در نتیجه او می بایست برای جبران این شکست مدت ۷ سال انتظار بکشد تا آنچه را که در قبال گوگوریو از دست داده بود دوباره بدست آورد. سپس، در سال ۱۳ بعد از میلاد، دائه‌سوارتش خود را باردیگر به سوی گوگوریو فرستاد. این بار، موهیول، یکی از شاهزادگان گوگوریو، ارتش گوگوریو را رهبری کرد و با یک کمین طراحی شده نیروهای دائه‌سو را به خاک و خون کشید بطوریکه شخص دائه‌سو و تعداد اندکی از افرادش توانستند جان سالم بدر برده و به سرزمین خود بازگردند. با این دو شکست، اقتصاد دانگ بویو از هم پاشید و هرج و مرج داخلی اجتناب ناپذیر بود.

مرگ[ویرایش]

پس از مرگ یوری شاه گوگوریو، موهیول شاهزادهٔ تاجدار به تخت سلطنت نشست و خود را دائموسین شاه خواند. دموسین شاه در سال ۲۱ بعد از میلاد، درست هفت سال پس از آخرین حمله دائه‌سو به گوگوریو، ارتش را رهبری و به دانگ بویوحمله کرد که عاقبت به کشته شدن دائه‌سو انجامید.یکی از یاران شاه موهیول شاه تسو را کشت.

پانویس‌ها و منابع[ویرایش]

  1. نام او در زبان فارسی به صورت کوتاه‌شدهٔ تسو نیز گفته می‌شود.