دئگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دائجو)
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۵۲′ شمالی ۱۲۸°۳۶′ شرقی / ۳۵.۸۶۷° شمالی ۱۲۸.۶۰۰° شرقی / 35.867; 128.600

دائگو
Daegu

대구
大邱
کلان‌شهر
Daegu Metropolitan City
  transcription(s)
 • Hangul 대구광역시
 • Hanja 大邱廣域市
 • Revised Romanization Daegu-gwangyeoksi
 • McCune-Reischauer Taegu-kwangyŏksi
Clockwise from top: Cityscape of Daegu, Seomun Market, Daegu City Hall, Kyungpook National University, and Donghwasa Temple
Clockwise from top: Cityscape of Daegu, Seomun Market, Daegu City Hall, Kyungpook National University, and Donghwasa Temple
Map of کره جنوبی with Daegu highlighted
Map of کره جنوبی with Daegu highlighted
کشور  کره جنوبی
Region Yeongnam
Districts ۷
دولت
 • Mayor کیم بوم-ایل (김범일)
مساحت
 • کل
۸۸۴٫۱۵ km۲ (۳۴۰ sq mi)
جمعیت (۲۰۰۹)[۱]
 • جمعیت ۲۵۱۲۶۰۴
 • تراکم
۲۸۴۲/km۲ (۷٬۳۶۰/sq mi)
 • Dialect Gyeongsang
Flower مگنولیا
Tree نراد
Bird عقاب
وب‌گاه daegu.go.kr (انگلیسی)

کلان‌شهر دائگو (به کره‌ای: 대구) دئیگو (به انگلیسی: Daegu) یکی از ۷ کلان‌شهر کشور کره‌جنوبی است.

این کلان‌شهر با جمعیت ۲٫۴۶۴٫۵۴۷ نفر در جنوب شرقی کره جنوبی در حدود ۸۰ کیلومتری از ساحل اقیانوس آرام و در نزدیکی رودخانه Geumho و جلگه مرکزی منطقه Yeongnam قرار گرفته است، این شهر مرکز سیاست، اقتصاد و فرهنگ منطقه است.

تاریخ[ویرایش]

در دوران باستان، شهر دئیگو بخشی از پادشاهی سیلا که اولین تلاش موفق برای متحد کردن شبه جزیره کره را نموده بود. در طول دوران چوسون این شهر پایتخت سلسله Gyeongsang و یکی از هشت استان کشور بود. امپراتوری سیلا یا شیلا همسایه امپراتوری گوگوریو، باکجه و گایا و قدیمی‌ترین امپراتوری در میان سه امپراتوری کره (گوگوریو، باکجه) بود. این امپراتوری در سال ۵۷ پیش از میلاد تاسیس شد و در سال ۹۳۵ میلادی سقوط کرد. امپراتوری شیلا، در سال ۴۱۴ میلادی تسلیم گوگوریو شد و ۱۵۰ سال بعد، گایا را تصرف کرد و در سال ۶۶۲ میلادی، با کمک امپراتوری تانگ، باکجه را تصرف و ۶ سال بعد، گوگوریو را هم تصرف کرد. پس از آن امپراتوری تانگ را شکست داد و چینی‌ها را از کره بیرون کرد. حدود ۳۰۰ سال بعد، شیلا سقوط کرد و با سقوط این امپراتوری، آخرین امپراتوری از سه امپراتوری کره هم فرو پاشید.

دئیگو موتور مهم پیشرفت سریع کره جنوبی در دوره رشد اقتصادی (۱۹۶۰s-۱۹۸۰s) بود و در حال حاضر به یک مرکز پیشرو در کره جنوبی برای صنایع با تکنولوژی بالا و مد تبدیل شده است و با توجه به این وضعیت خود را به عنوان یک مرکز فرهنگی با نام مستعار، «شهر زیبایی»، «شهرنساجی» و «مد سیتی» می‌شناسد.

سیاست[ویرایش]

دو دولت محلی در این شهر (دولت Daegu متروپولیتن در یونگ گو و Gyeongbuk)و (دولت استانی در Buk-GU وجود دارد). شهردار و روسای مناطق ۸ گانه شهر به طور مستقیم توسط شهروندان هر چهار سال یکبار انتخاب می‌شوند. شورای شهر بیست و نه نفر عضو دارد که بیست و شش نفر آنهااز حوزه‌های انتخاباتی و سه نماینده از شهر دائیگو می‌باشند. آنها همچنین به طور مستقیم هر چهار سال یک بار انتخاب می‌شوند. اکثر آنها از اعضای حزب بزرگ ملی (هانارا دنگ) که حزب سیاسی اصلی محافظه کار در کره جنوبی است می‌باشند. دائیگو خانه بسیاری از سران و روسای جمهور جمهوری کره بوده است. این شهر به عنوان پایتخت محافظه کاران کره‌ای، دارای قدرت سیاسی بسیاری است.

جغرافیا[ویرایش]

شهر دئیگو توسط کوه‌ها احاطه شده است. Palgongsan در شمال، Biseulsan در جنوب و Waryongsan از سوی غرب و مجموعه‌ای از تپه‌های کوچکتر در شرق دشت دائیگو را محصور نموده‌اند. رودخانه Geumho در امتداد لبه شمالی شرقی این شهر جریان دارد که در غرب این شهر در رودخانه Nakdong می‌ریزد.

اقتصاد[ویرایش]

از لحاظ تاریخی، شهر دئیگو مرکز تجاری بخش‌های جنوبی شبه جزیره کره با سئول و پیونگ یانگ در شمال (در حال حاضر کره شمالی) بوده است، چرا که از موقعیت به سزائی بر خوردار بوده است. برخی از بزرگترین بازارهای سنتی مثل بازار Seomun هنوز در این شهر می‌درخشد.

دئیگو شهر صنعت است. صنایع بزرگ منسوجات، فلزات، ماشین آلات و کشاورزی. کیفیت سیب کشت شده این شهر در اطراف کره مشهور است. مرکزیت بسیاری از شرکت‌های بزرگ مانند بانک Daegu، دلفی کره، Hwasung، و TaeguTec در این شهر واقع شده و سامسونگ و Kolon نیز در این شهر تاسیس شده‌اند. کارخانه‌های متعددی در مجتمع‌های صنعتی واقع در غرب و شمال این شهر از جمله مجتمع صنعتی Seongseo، مجتمع صنعتی غرب Daegu و مجتمع رنگرزی صنعتی در این شهر واقع شده است.

این شهر هسته اقتصادی و صنعتی منطقه Daegu-Gyeongbuk و یکی از مناطق صنعتی بزرگ در کره جنوبی است. تا آنجا که ۹۴ درصد از مازاد تجاری کره در سال ۲۰۰۶ را به خود اختصاص داده است. شرکت‌ها و صنایع الکترونیک در Gumi و صنایع فولاد در پوهانگ قرار دارند. همچنین این شهر امکاناتی برای تولید جهانی ارائه نموده است که منجر به ظهور کارخانه‌های Anycall (سامسونگ موبایل) و کارخانه‌های اصلی POSCO در نزدیکی این شهر شده است. دائیگو و شهرهای مجاور آن بعنوان منطقه آزاد اقتصادی Daegu-Gyeongbuk از سوی دولت مرکزی در سال ۲۰۰۸ تعیین شده است.

علاوه بر این، شهر دئیگو بعنوان سومین شهر اقتصادی در کره جنوبی، پس از سئول و بوسان در نظر گرفته شده است. همچنین قرار گرفتن این شهر در گرمترین منطقه کره جنوبی منجر به فراهم آمدن محصولات کشاورزی از جمله سیب‌های با کیفیت بالا و هندوانه‌های مرغوب شده است. صنعت کشاورزی و تولید میوه پشتیبانی حیاتی برای اقتصاد محلی است. با این وجود، به دلیل تغییر در آب و هوا به علت گرم شدن کره زمین و شبه جزیره کره از شیرینی و محبوبیت میوه‌های دائیگو کاسته شده است.

صنعت مد[ویرایش]

از اواخر ۱۹۹۰، شهر دئیگو در تلاش برای ترویج صنعت مد خود بر اساس صنایع تولیدی ونساجی خود بر آمده است. بسیاری از نمایشگاه‌های مربوط به صنایع نساجی و مد از جمله نمایشگاه مد Daegu و پیش نمایش Daegu سالانه و یا نیم سالانه و به دعوت موسسه ملی مد بر‌گزار شده است.

آب و هوا[ویرایش]

دئیگو دارای آب و هوای نیمه گرمسیری و مرطوب است. در فصل زمستان، هوای بسیار سرد و بارش بسیار کم. به جز در طول فصل بارانی تابستان در بیشتر سال هوا آفتابی است. اطلاعات به دست آمده از سال ۱۹۶۱ نشان می‌دهد که درجه حرارت متوسط​ماه ژانویه که سردترین ماه سال بوده است در دائیگو، ۰٫۶ درجه و برای آگوست که گرمترین ماه سال است ۲۶٫۴ درجه گزارش شده است. کمترین دمای ثبت شده این شهر نیز -۲۰٫۲ و بالاترین درجه حرارت ثبت شده شهر نیز ۴۰٫۰ گزارش گردیده است.

وضعیت آب‌وهوای دائیگو (۱۹۸۱−۲۰۱۰)
ماه ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر سال
میانگین بالاترین‌ها ‎°C (°F)‎ ۵٫۵ ۸٫۳ ۱۳٫۵ ۲۰٫۶ ۲۵٫۳ ۲۸٫۳ ۳۰٫۳ ۳۱٫۰ ۲۶٫۷ ۲۱٫۹ ۱۴٫۷ ۸٫۲ ۱۹٫۵
میانگین روزانه ‎°C (°F)‎ ۰٫۶ ۲٫۹ ۷٫۸ ۱۴٫۳ ۱۹٫۱ ۲۲٫۸ ۲۵٫۸ ۲۶٫۴ ۲۱٫۷ ۱۵٫۹ ۹٫۰ ۲٫۹ ۱۴٫۱
میانگین پایین‌ترین‌ها ‎°C (°F)‎ −۳٫۶ −۱٫۶ ۲٫۸ ۸٫۴ ۱۳٫۵ ۱۸٫۲ ۲۲٫۳ ۲۲٫۸ ۱۷٫۶ ۱۰٫۸ ۴٫۲ −۱٫۵ ۹٫۵
بارش mm (اینچ) ۲۰٫۶ ۲۸٫۲ ۴۷٫۱ ۶۲٫۹ ۸۰٫۰ ۱۴۲٫۶ ۲۲۴٫۰ ۲۳۵٫۹ ۱۴۳٫۵ ۳۳٫۸ ۳۰٫۵ ۱۵٫۳ ۱۰۶۴٫۴
٪ رطوبت ۵۴٫۴ ۵۳٫۶ ۵۴٫۱ ۵۳٫۲ ۵۸٫۷ ۶۵٫۵ ۷۳٫۸ ۷۲٫۹ ۷۱٫۳ ۶۴٫۵ ۶۰٫۳ ۵۶٫۸ ۶۱٫۶
میانگین روزهای همراه با بارش (≥ ۰٫۱ mm) ۴٫۵ ۵٫۲ ۷٫۳ ۷٫۸ ۸٫۶ ۹٫۵ ۱۴٫۴ ۱۲٫۸ ۹٫۶ ۵٫۱ ۵٫۰ ۴٫۳
ساعات آفتابی ۱۹۳٫۵ ۱۸۵٫۲ ۲۰۲٫۹ ۲۲۰٫۴ ۲۲۹٫۷ ۱۸۳٫۸ ۱۵۱٫۳ ۱۶۵٫۳ ۱۶۱٫۱ ۲۰۳٫۲ ۱۸۰٫۰ ۱۸۹٫۷ ۲۲۶۶٫۰
منبع: Korea Meteorological Administration[۲]

فرهنگ[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]


منابع[ویرایش]

  1. National Statistical Office (2009). SELITEM=۰ "행정구역(동읍면)별 인구, 가구 및 주택". Retrieved 2008-12-31. 
  2. "평년값자료(۱۹۸۱−۲۰۱۰) 대구(۱۴۳)". Korea Meteorological Administration. Retrieved 2011−05−27.  Check date values in: |accessdate= (help)