خیرگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خیرگی ناشی از فلاش دوربین در یک مسابقهٔ سومو

خیرگی یکی از عوامل آزاردهنده در روشنایی است که موجب می‌شود حوزهٔ دید محدود شود و چشم و ذهن افراد را دچار خستگی می‌کند. خیرگی می‌تواند بر اثر استفاده از چراغ‌های نامناسب، قرارگرفتن چراغ یا پنجره در موقعیت نامناسب، و یا انعکاس بیش از اندازهٔ سطوح ایجاد شود.[۱] برای جلوگیری از خیرگی ناتوان‌کننده چراغ‌ها باید با زاویهٔ ۴۵ درجه از خط دید چشم نصب شوند.[۲] هرچه زاویهٔ بین منبع نور و خط دید بیشتر باشد خیرگی کمتر خواهد بود و بهتر است رفلکتور دور چراغ بگونه‌ای انتخاب شود که لامپ درون آن مستقیماً دیده نشود.[۳]

خیرگی ناتوان‌کننده اصطلاحی است برای اشاره به خیرگی‌ای که مخل دیدن اشیاء باشد و الزاماً ناراحت‌کننده نیست.[۴]

جلوگیری از خیرگی هنگام نصب چراغ‌ها[ویرایش]

برای جلوگیری از خیرگی بهتر است نکات زیر در محل نصب چراغ در نظر گرفته شود:[۵]

  • هرچه ارتفاع نصب چراغ بیشتر باشد خیرگی کمتر خواهد بود.
  • در اتاق‌های بزرگ به علت وجود منابع نور متعدد اجتناب از خیرگی سخت‌تر است.
  • بهتر است زمینهٔ منبع روشنایی (که معمولاً سقف است) رنگ روشنی داشته باشد تا نسبت درخشندگی بین لامپ و زمینه متناسب گردند. دیوارها روشنی متوسط و کف‌ها تیره‌تر باشند و ضرایب بازتاب استانداردی داشته باشند.
  • بهتر است افزون بر روشنایی عمومی، از روشنایی موضعی مناسب نیز استفاده شود.
  • برای بازرسی ظروف شیشه‌ای نیمه‌شفاف بهتر است منبع نور از پایین و از راه یک صفحهٔ شفاف یا شیشهٔ مات تابیده شود.
  • تا حد امکان منابع بازتاب‌دهندهٔ نور باید از جلوی دید چشم جمع‌آوری شوند یا با مواد غیر قابل انعکاس پوشانده شوند.
  • برای تأمین روشنایی کارهای دقیق مثل نقشه‌کشی و طراحی می‌توان از چراغ‌هایی که در داخل سقف کاذب قرار می‌گیرند استفاده نمود.
  • نمایشگرهای رایانه و دیگر نمایشگرها باید به گونه‌ای قرار بگیرند که بازتاب‌دهندهٔ نور منابع روشنایی نباشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • اسلامی، محمدحسن، شهرام خدادادی و علیرضا حجرگشت. روشنایی فنی و نقشه‌کشی رایانه. گویش نو، ۱۳۹۰. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۸۴۵۰-۷۰-۲.