خوزه لوئیز رودریگز زاپاترو
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۴ اوت ۱۹۶۰ (۵۲ سال) |
| زادگاه | وایادولید، |
| همسر | سونسولس اسپینوزا |
| فرزندان | لائورا, آلبا |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | رهبر حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا |
| سمت | نخست وزیر اسپانیا از مارس ۲۰۰۴ |
| پستهای پیشین | عضو کنگره نمایندگان |
| پادشاه | خوآن کارلوس اول |
| پیش از | خوزه ماریا آزنار |
خوزه لوئیز رودریگز زاپاترو سیاستمداراسپانیایی و نخست وزیر پیشین این کشور است. او رهبر حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا ست و دو دوره متوالی با رأی پارلمان اسپانیا به نخستوزیری این کشور رسیده است[۱].
محتویات |
زندگینامه [ویرایش]
زاپاترو در سال ۱۹۶۰ در شهر وایادولید متولد شدهاست.
زاپاترو در دولت خویش بر برابری جنسیتی تاکید دارد و خود را فمینیست میداند. برای مثال، بیش از نیمی از وزیران کابینه او زن هستند و قانونی را در دولت خود تصویب کردهاست که حداقل ۴۰ درصد نامزدهای هر حزب باید زن باشند، همچنین و تا سال ۲۰۱۰ باید حداقل ۴۰ درصد اعضای هیات مدیره شرکتهایی که با دولت قرارداد میبندند زن باشند.[۲].
نخستین دوره نخستوزیری [ویرایش]
او در مارس ۲۰۰۴ پس از انتخابات، از حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا به نخستوزیری رسید.
یکی از مهمترین کارهایی که وی پس از نخست وزیری انجام داد خارج کردن نیروهای اسپانیایی ار عراق بود.
وی در اولویتهای دیپلماسی خود روش مستقلی از اتحادیه اروپا اتخاذ کرده و در موارد گوناگونی بر خلاف سیاستهای آمریکا نیز عمل کردهاست. در روزهای نخستین تهاجم اسراییل به نوارغزه در سال ۲۰۰۶ با انداختن چفیه مبارزان فلسطینی حملات اسراییل را محکوم نمود و در درگیری نظامی بین اسرائیل و لبنان در همان سال نیز مستقل از اتحادیه اروپا، بطور کامل از لبنان حمایت نمود و اسرائیل را مورد انتقاد شدید قرار داد.
در کابینه نخست او تعداد وزیران زن و مرد برابر بود. [۲]
دومین دوره نخستوزیری [ویرایش]
در ۹ مارس ۲۰۰۸ (۱۹ اسفند ۱۳۸۶) او با رای گیری پارلمان اسپانیا (۱۶۹ رأی موافق، ۱۵۸ رأی مخالف و ۲۰ رأی ممتنع[۱]) برای بار دوم نخست وزیر شد و اعلام کرد قصد دارد ساختار وزارتخانهها را در سه محور اصلی بازسازی کند:
- رشد اقتصادی
- نوگرایی تکنولوژیک
- دستیابی به اهداف مربوط به تغییرات آب و هوا [۳].
او دومین کابینه خود را که برای نخستین بار اکثریت را زنان تشکیل میدهند معرفی کرد: ۹ وزیر زن در مقابل هشت مرد. رکورد جوان ترین وزیر در تاریخ اسپانیا نیز در این کابینه با حضور بیبیانا آیدو، زن جوان ۳۱ ساله شکسته شد. در کابینه پیشین این نخست وزیر تعداد وزیران مرد و زن برابر بود. این حرکت برای اسپانیا که تا ۳۰ سال پیش از آن، در دوران فرانکو، مردان حق قانونی داشتند که در انظار عموم زن خود را کتک بزنند، حرکت بزرگی محسوب میشود.[۲]
وزیران این کابینه عبارتند از[۳]:
وزیران جدید [ویرایش]
کریستینا گارمندیا : وزیر نوگرایی، میگل سباستیان : وزیر صنعت، سلستینو کورباچو : وزیر کار، بیبیانا ایدو : وزیر مساوات، بئاتریس کوردور : وزیر مسکن، کارمه چاکن : وزیر دفاع .
وزیران ابقا شده [ویرایش]
النا اسپینوسا : وزیر محیط زیست، الفردو پرس روبالکابا : وزیر کشور، میگل انخل موراتینوس : وزیر امور خارجه و همکاری، برنات سوریا : وزیر بهداشت، سسار انتونیو مولینا : وزیر فرهنگ، النا سالگادو : وزیر مدیریت اجتماعی، ماریانو فرناندس : برمخو وزیر دادگستری، مرسدس کابررا: وزیر آموزش.
- ماریا ترسا فرناندس دلا وگا : معاون اول نخست وزیر و پدرو سولبس : همزمان معاون دوم نخست وزیر و وزیر اقتصاد.[۳]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «ساپاترو بار دیگر نخستوزیر اسپانیا شد». روزنامه همشهری. بازبینیشده در ۳۰ مه ۲۰۰۸.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «سلام خانم وزیر !کابینه رنگارنگ جایگزین کابینه خاکستری شد». روزنامه سرمایه و کانون زنان ایرانی (برگرفته از گاردین، ۱۸ آوریل ۲۰۰۸، Graham Keeley)، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱۶ مه ۲۰۰۸.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «کابینه جدید اسپانیا با اکثریت وزرای زن». روزنامه همشهری. بازبینیشده در ۳۰ مه ۲۰۰۸.