بخش خورگام
بخش خورگام یکی از بخشهای شهرستان رودبار در استان گیلان واقع در شمال ایران است [۱].
محتویات |
تقسیمات کشوری
این بخش از جمله چهار بخش شهرستان رودبار است. و به مرکزیت شهر بره سر است با دو دهستان :دهستان خورگام و دهستان: دلفک. بخش خورگام دارای ۴۳ روستا و یک مرکز شهری است.
- بخش خورگام
شهرها: برهسر
مردمشناسی و جمعیت
در ۱۳۸۵، خورگام ۲٬۹۹۳ خانوار و ۱۰٬۶۶۸ نفر جمعیت داشت. ۶۸ درصد از افراد بالای ۶ سال باسواد بودند.[۲]
امروزه در این منطقه اقوام تات و کرد کرمانج در کنار یکدیگر زندگی میکنند. اقوام تات ساکنان نخستین و کردها مهاجرند. زمانی اقوام دُربیکه در منطقه دلفک ساکن بودند.
زبانهای تاتی و کرمانجی در این منطقه رایج است. و مذهب مردم منطقه شیعه است.
تاریخچه
واژه خورگام به معنای جای پای خورشید، و نامی قدیمی است. پیشوند خور در نام های منطقه ای عمارلو کاربرد فراوان دارد؛ همانند، خورارود، خورپو و خرمکوه، که برگرفته از رنگ سرخ ( همچون خور در خرمدینان ) و یا خورشید است. خورگام بیش از ۳۰۰ سال پارچه ای از جغرافیای اداری عمارلو بودهاست و هنوز هم در زمره منطقه عمارلو شناخته می شود. گفته میشود که عمارلو نامی است که در پی کوچ کرمانج زبانان از شمال خراسان به این منطقه داده شده است؛ با این وجود نام آمارد از دوران باستان درباره این منطقه ثبت شده است.
امروزه خورگام به عنوان بخشی مستقل شناخته شده که مرکز آن شهر بره سر است. این شهر در گذشته با نامهای پیره سر و براسر هم نامیده شدهاست.
طبیعت
بخش خورگام در ارتفاعی بالاتر از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد و دارای آب و هوای معتدل کوهستانی میباشد. خورگام یک منطقه ییلاقی زیبا و خوش آب و هوا است و از عواملی که باعث زیبایی این منطقه شده ترکیب کشتزار، جنگل و چمنزار میباشد.
ییلاقهای خورگام
جغرافیای جانوری
گراز، موش خرما و سنجاب و روباه از پستانداران غالب منطقه شمرده میشوند. خزندگان غالب نیز مارهای سمی میباشند. پرندگانی همانند کبک، قمری، تیهو، بلدرچین و هدهد (شانه بسر) در لابلای درختان و بوتهها به فراوانی دیده میشوند.
جغرافیای گیاهی
رقمهایی از بابونه، مهر سلیمان (شقاقل)، گل چای، گل گاوزبان و صدها گونه گیاهی دیگر از خانوادههای مختلف گیاهی در این منطقه به وفور یافت میشوند.
پانویس
- ↑ اطلس گیتاشناسی استانهای ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
- ↑ «جمعيت آبادیها بر حسب سواد (۱۳۸۵)». مرکز آمار ایران. بازبینیشده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷.
منبع
- (تاریخ گیلان) نوشته رابینو، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
جستارهای وابسته
|
||||||||||||||||||||