خوردگی بین‌دانه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Intergranular corrosion.JPG

خوردگی بین‌دانه‌ای (به انگلیسی: Intergranular corrosion) گونه‌ای از خوردگی‌ست که در مرزدانه رخ می‌دهد.

سازوکار[ویرایش]

این خوردگی تنها در برخی فلزها مانند فولاد زنگ‌نزن دیده می‌شود. فولاد زنگ‌نزن دارای کروم است که به آن ویژگی رویینگی می‌دهد. اگر بدلیلی (مانند جوشکاری یا عملیات حرارتی بین 450 تا 825 درجه سانتی‌گراد که باعث ایجاد رسوب کاربید کروم و فازهای ترد سیگما در مرزدانه می‌شود) مقدار کروم در یک خط نواری کنار مرز دانه کمتر از 12٪ شود یا به اصطلاح آن ناحیه فقیر از کروم می شود، فولاد رویینگی‌اش را از دست می‌دهد و خوردگی می‌تواند در باریکه حاشیه مرزدانه‌های آن بصورت ایجاد و گسترش ترک (حالت شکری مانند) رخ دهد. به چنین فولادی فولاد زنگ‌نزن حساس‌شده گفته می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

Mars G. Fontana, Corrosion Engineering, McGraw-Hill, 1987.