خورجین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خورجین سنتی ایرانی از بافته‌های ایل قشقایی.

خورجین به زبان پارسی میانه بارجامک (barjamak) نوعی کیسه‌است که بر پشت حیوانات باری به منظور قرار دادن بار در آن گذاشته می‌شود. خورجین‌ها معمولاً از دو جوال تشکیل شده‌اند که که نیمی از دهانه هر دو را به هم می‌دوزند.[۱] خورجین در حمل و نگهداری اشیاء نفیس و قیمتی به ویژه در مواقع کوچ مورد استفاده عشایر قرار می‌گیرد و تقریباً حکم صندوقچه را دارد. خورجین‌ها جزو جهیزیه دختر عشایری هم به‌شمار می‌آیند.[۲]

گونه‌ای از خورجین نیز در دوچرخه‌سواری کاربرد دارد که به نام خورجین دوچرخه شناخته می‌شود.

خورجین از دست‌بافت‌های بی‌گرهٔ عشایر است که توسط زنان بر روی دارهای افقی و معمولاً از نقوش سنتی انتخاب و بافته می‌شود.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. دهخدا: خورجین.
  2. سایت تخصصی میراث فرهنگی و گردشگری، بازدید: ژوئن ۲۰۱۱.
  3. سایت تخصصی میراث فرهنگی و گردشگری، بازدید: ژوئن ۲۰۱۱.