خودرمزگذار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خودرمزگذار (به انگلیسی: autoencoder) یک شبکه عصبی مصنوعی است که برای کدینگ از آن استفاده می‌شود.[۱] از خود رمزگذارها برای فشرده سازی نمایش داده‌ها یا به عبارت دیگر تقلیل ابعاد استفاده می‌شود.

در یک خودرمزگذار می‌توان ۳ یا تعداد بیشتری لایه داشت:

  • لایه ورودی
  • لایه (ها) ی پنهان
  • لایه خروجی

در صورتی که در لایه میانی تنها از توابع خطی استفاده شود یا اینکه تنها از یک لایه سیگموید استفاده شود، عملکرد شبکه مطابق با تحلیل مؤلفه‌های اصلی است.[۲]

آموزش[ویرایش]

می‌توان آن را با استفاده از روش پس انتشار خطا آموزش داد.

منابع[ویرایش]

  1. Modeling word perception using the Elman network, Liou, C. -Y. , Huang, J. -C. and Yang, W. -C. Neurocomputing, Volume 71, 3150–3157 (2008), doi:10.1016/j.neucom.2008.04.030
  2. Auto-association by multilayer perceptrons and singular value decomposition, H. Bourlard and Y. Kamp Biological, Cybernetics Volume 59, Numbers 4-5, 291-294, doi:10.1007/BF00332918

جستارهای وابسته[ویرایش]