خط لوله صلح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خط لوله صلح نام خط لوله گاز صادراتی ایران به هند و پاکستان است که براساس تفاهم‌های انجام شده، ایران متعهد می‌شود که تا مدت ۲۵ سال، گاز خود را با قیمت توافقی به هند و پاکستان بفروشد. این مسیر اقتصادی‎ترین روش تامین انرژی شبه قاره هند می‌باشد. مذاکراتی پیرامون پیوستن ترکمنستان و قطر به ایران برای تامین گاز طبیعی این پروژه بزرگ مطرح شده است.[۱]

علی‌رغم جذابیت‌هایی که این طرح نه تنها از جنبه تامین انرژی برای شبه قاره هند دارد، بلکه به عنوان یک عامل کاهش تنش در روابط بین هند و پاکستان نیز به شمار می‌رود، هندوستان تحت فشارهای آمریکا اعلام کرد که از این طرح کناره‌گیری می‌کند.[۲]

ساخت این خط لوله که از سال ۲۰۰۲ شروع شد، قرار بود در سال ۲۰۱۴ به بهره‌برداری برسد که با کنار کشیدن هند از این پروژه و تعلل پاکستان در ساخت خط لوله در داخل این کشور، نیمه‌کاره رها شده‌است.

پاکستان علت عدم شروع فعالیت را ناتوانی در تامین هزینه‌ها عنوان کرده است و از شرکت‌های ایرانی، روسی و چینی درخواست کرده است به عنوان مجری ساخت خط لوله مشارکت کنند.[۳] ایران درخواست اعطای وام ۵۰۰ میلیون دلاری به پاکستان را رد کرد و بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت دولت یازدهم ایران اعلام کرد تا زمانی که هند به عنوان دومین مصرف‌کننده گاز این خط لوله اعلام آمادگی نکند، ایران تمایلی به بهره‌برداری از این مسیر انتقال نخواهد داشت.[۴]

مشخصات طرح[ویرایش]

طرح خط لوله انتقال گاز صادراتی ایران به هند و پاکستان در سال ۱۹۹۰ مطرح شد اما گفتگوها بر سر این طرح که «خط لوله صلح» نام گرفته از ده سال پیش آغاز شد.

طول خط لوله ایران به هند ۲۷۰۰ کیلومتر است و قرار است گاز صادراتی ایران را از مسیر پاکستان به هند منتقل کند. پیش بینی شده است که در صورت توافق نهایی، ۱۱۰۰ کیلومتر از این خط لوله در ایران،[نیازمند منبع] ۷۸۰ کیلومتر در پاکستان[۵] و ۶۰۰ کیلومتر در هند احداث شود.

با تکمیل این طرح، روزانه ۱۵۰ میلیون متر مکعب گاز ایران به هند و پاکستان صادر می‌شود که ۹۰ میلیون متر مکعب آن برای هند و ۶۰ میلیون متر مکعب آن برای پاکستان در نظر گرفته شده است.

هزینه اجرای این طرح در برآوردهای اولیه چهار و نیم میلیارد دلار اعلام شده بود اما اکنون کارشناسان هزینه طرح را حدود هفت میلیارد دلار برآورد می‌کنند.

پانویس[ویرایش]

  1. نرسی قربان. «خطوط لوله نفت و گاز حوزه دريای خزر». International Institute for Caspian Studies، ۲۲ آوریل ۲۰۰۹. همكاری برای صادرات گاز به شبه قاره هند، تركيه و اروپا. بازبینی‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۱۱. 
  2. by Michael T. Klare. «Oil, Geopolitics, and the Coming War with Iran». Common Dreams NewsCenter، ۵ آوریل ۲۰۰۵. بازبینی‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱. 
  3. کمک مالی کشور ناشناس به پروژه «خط لوله صلح» خبرگزاری الف
  4. ایران قرارداد کمک به ساخت خط لوله گاز به پاکستان را به حال تعلیق درآورد بی‌بی‌سی فارسی
  5. مسابقه هند و پاکستان برای گرفتن امتیاز نفتی خبرگزاری مهر

منابع[ویرایش]