خط لوله صلح
خط لوله صلح نام خط لوله گاز صادراتی ایران به هند و پاکستان است که براساس تفاهمهای انجام شده، ایران متعهد میشود که تا مدت ۲۵ سال، گاز خود را با قیمت توافقی به هند و پاکستان بفروشد. این مسیر اقتصادیترین روش تامین انرژی شبه قاره هند میباشد. مذاکراتی پیرامون پیوستن ترکمنستان و قطر به ایران برای تامین گاز طبیعی این پروژه بزرگ مطرح شده است.[۱]
علیرغم جذابیتهایی که این طرح نه تنها از جنبه تامین انرژی برای شبه قاره هند دارد، بلکه به عنوان یک عامل کاهش تنش در روابط بین هند و پاکستان نیز به شمار میرود، هندوستان تحت فشارهای آمریکا اعلام کرده که از این طرح کنارهگیری میکند.[۲]
[ویرایش] مشخصات طرح
طرح خط لوله انتقال گاز صادراتی ایران به هند و پاکستان در سال ۱۹۹۰ مطرح شد اما گفتگوها بر سر این طرح که «خط لوله صلح» نام گرفته از ده سال پیش آغاز شد.
طول خط لوله ایران به هند ۲۷۰۰ کیلومتر است و قرار است گاز صادراتی ایران را از مسیر پاکستان به هند منتقل کند. پیش بینی شده است که در صورت توافق نهایی، ۱۱۰۰ کیلومتر از این خط لوله در ایران، ۱۰۰۰ کیلومتر در پاکستان و ۶۰۰ کیلومتر در هند احداث شود.
با تکمیل این طرح، روزانه ۱۵۰ میلیون متر مکعب گاز ایران به هند و پاکستان صادر میشود که ۹۰ میلیون متر مکعب آن برای هند و ۶۰ میلیون متر مکعب آن برای پاکستان در نظر گرفته شده است.
هزینه اجرای این طرح در برآوردهای اولیه چهار و نیم میلیارد دلار اعلام شده بود اما اکنون کارشناسان هزینه طرح را حدود هفت میلیارد دلار برآورد میکنند.
[ویرایش] پانویس
- ↑ نرسی قربان. «خطوط لوله نفت و گاز حوزه دريای خزر». International Institute for Caspian Studies، ۲۲ آوریل ۲۰۰۹. همكاری برای صادرات گاز به شبه قاره هند، تركيه و اروپا. بازبینیشده در ۳ ژانویه ۲۰۱۱.
- ↑ by Michael T. Klare. «Oil, Geopolitics, and the Coming War with Iran». Common Dreams NewsCenter، ۵ آوریل ۲۰۰۵. بازبینیشده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱.
[ویرایش] منابع
- انتقاد نژاد حسینیان از مذاکرات خط لوله صلح (بیبیسی فارسی)
- حمایت برخی از نمایندگان کنگره آمریکا از خط لوله گاز ایران-هند (بیبیسی فارسی)
- فروش گاز به هند، جلب سرمایه گذار توام با واگذاری امتیاز (بیبیسی فارسی)
|
|||||||||||||||||||||||
