نظریه سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از خطی تغییرناپذیر با زمان)
نظریه سامانه خطی تغییرناپذیر با زمان، مبحثی در ریاضیات کاربردی میباشد که دارای کاربرد در رشتههایی همچون پردازش سیگنال، نظریه کنترل، مدارها و لرزهشناسی میباشد. اینگونه سامانهها، خطی و نامتغیر با زمان میباشند. از مهمترین خواص این سامانهها آن است که خروجی سامانه برابر است با کانولوشن ورودی و تابع پاسخ به ضربه سامانه.
منابع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «LTI system theory»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۸).