خطابه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از خطابت)
خطابه یا خطبه یا وعظ سخنی است برای تحریک مردم به انجام یا ترک عملی از طریق تحریک عواطف و اقناع آنها. در واقع در خطابه پیش از آن که اندیشه و فکر افراد مورد خطاب باشد، احساسات و عواطف آنها را مخاطب قرار میدهند. آیین سخنوری را خطابت میگویند.[۱]
خطابه با تعریف فوق، یکی از صنعتهای پنجگانه در علم منطق می باشد و با تعریف و کاربردی نزدیک به آن در ادبیات از شیوه های بلاغت می باشد.
پانویس [ویرایش]
- ↑ روحالله عالمی. منطق. چاپ دوم. تهران: شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی، ۱۳۸۹.
 |
این یک نوشتار خُرد منطق است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
