خصوصیسازی در راه آهن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
خصوصیسازی فرایندی اجرایی، مالی و حقوقی است که دولتها در بسیاری از کشورهای جهان برای انجام اصلاحات در اقتصاد و نظام اداری کشور به اجرا درمیآورند.
تعریف خصوصی سازی راه آهن[ویرایش]
اهداف خصوصی سازی راه آهن[ویرایش]
مزایا و معایب خصوصی سازی[ویرایش]
روشهای خصوصی سازی راه آهن[ویرایش]
تاریخ خصوصی سازی راه آهن در جهان[ویرایش]
نظرات سازمانهای بینالمللی[ویرایش]
تاریخ خصوصی سازی راه آهن در ایران[ویرایش]
روند خصوصی سازی در راه آهن ابتدائا از سال ۱۳۷۵ با ورود اولین قطار توسط راه آهن شرقی بنیاد متعلق به بنیاد مستضعفان آغاز شد.
قوانین[ویرایش]
در ماده ۱۲۸ قانون برنامه سوم چنین آمدهاست:
شرایط کنونی خصوصی سازی راه آهن[ویرایش]
اقدامات موثر انجام شده برای جلب بخش خصوصی[ویرایش]
افزایش بار محوری
حمایتها برای حضور بیشتر بخش خصوصی[ویرایش]
شرکتهای خصوصی ریلی[ویرایش]
سند خصوصی سازی[ویرایش]
پیوند به بیرون[ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Railway Privatisation in Argentina»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می ۲۰۱۱).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Private railway»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می ۲۰۱۱).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Privatisation of British Rail»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می ۲۰۱۱).
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Railway nationalization»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می ۲۰۱۱).
