خروس لاری

خروس لاری به خروس نژاد لاری گفته می‌شود که بارزترین صفت آن جنگندگی و استقامت بالای آن در مبارزه و عدم تسلیم آن می‌باشد.

نژاد لاری

پراکنش: واریته‌های گوناگون این نژاد را می‌توان به طور خالص در نواحی مختلف ایران به خصوص در كرمانشاه، شمال، تبريز، خوی، خراسان، اردبیل و تهران یافت. تعداد کمی از این نژاد نیز در ناحیه لار، چابهار و کنارک وجود دارند. معمولاً خالص‌ترین نوع این نژاد در اردبیل و خوی پرورش داده می‌شود. در خراسان و به خصوص در نواحی مرزی تعدادی از این نژاد یافت می‌شود. (در افغانستان و در مجاورت مرز ایران نژادی با خصوصیت نژاد لاری پرورش داده می‌شود که به نژاد افغانی معروف است، ولی دلایل موجود نشان می‌دهد که نژاد افغانی نژاد مستقل نبوده و بلکه نوعی از لاری می‌باشد که در افغانستان پرورش داده می‌شود. همينطور مشابه خروسهاي لاري ايران در هند و پاكستان نيز يافت مي شوند كه به نژاد اصيل (asil, aseel)معروفند

مرغ و خروس لاری

مشخصات ظاهری

شکل عمومی بدن نژاد لاری با تمام نژادهای دیگر متفاوت است و به طور کلی بدن بلند و کشیده، سینه پهن و عمیق و پرگوشت، گوشت سینه سفت و پر، پشت پهن و دارای شیب از جلو به عقب می‌باشد. بالها محکم و به بدن چسبیده و پرهای دم با زاویه ۴۵درجه بالاتر از امتداد پشت قرار گرفته‌است. ساق پا با زاویه ملایمی به ران متصل شده‌است و از این رو به طور کلی شکل ویژه‌ای به بدن این نژاد می‌دهد. در بعضي نژادها رشد سر نسبت به بدن کوچک به نظر می‌رسد و فرم سر به اصطلاح ماری شکل می‌باشد ولي معمولا نوع اصيل سري گرد دارد. تاج به انواع تاج ميل، تاج مهر، تاج بادامي، لال كج و غيره تقسيم مي شود و در نژادهاي اصيل كوچك است. چشم‌ها درخشان، عقابی و آبي رنگ بوده و اغلب ريش ندارند. گوشواره (لاله گوش) نيز معمولا رشد زيادي ندارد. منقار کوتاه و كلفت است. گردن نسبتاً بلند و استوانه‌ای و انتهای آن تقریباً در بدن فرو رفته‌است. قلم پا کلفت و بلند بوده و رنگ آن اغلب در واریته‌های اصیل به رنگ سبز(كاهويي)است. رنگ قلم سفيد، سياه و زرد از لحاظ مرقوبيت در جايگاههاي بعدي قرار دارند. پنجه‌ها پهن و دارای چهار انگشت است.

انواع نژاد لاری

واریته‌های مختلفی از نژاد لاری مشخص شده‌است: لاري اصيل ايراني، هندي، ترك، افغان و غيره. شکل بدن در تمام این واریته‌ها تقریباً شبیه هم است. لاري را بر اساس نوع تاج به تاج مهر، تاج بادامي، تاج میل و غيره تقسیم می‌کنند. گفته می‌شود که نژاد اصیل مشخصات زیر را دارد:چشم زاغ (آبي)، پای سبز، دم پایین، نوک کوتاه و عقابی، سر گرد و ریش و گوشواره بسیار کوتاه و بدن شيبدار. رنگ پر در تقسم بندي نژادي اهميتي ندارد ولي واژه هاي زير براي اشاره به رنگ حيوان بكار مي روند:

ابرش در واقع حنايي رنگ صابوني معمولا مخلوطي از زرد و سفيد و سياه چيل دوستان آذري به جاي صابوني از اين لغت استفاده مي كنند و فارس زبانان نوع رنگ چل چل را مد نظر دارند و غيره

خصوصیات تولیدی

- مرغان نژاد لاری از نظر کلی جزو نژادهای سنگین می‌باشند. سرعت رشد و رویش پرها در بین افراد این گروه نژادی در ابتدا کند می‌باشد، ولی از سن سه ماهگی به بعد از سرعت رشد نسبی خوبی برخوردار می‌شوند. رشد قد از سه تا شش ماهگي سرعت مي يابد كه خروسبازان اين دوره را قدكش مي نامند كه سوء تغذيه در اين دوران به حيوان لطمات شديدي وارد مي سازد. تا يك سالگي معمولا حيوان به حداكثر رشد خود رسيده است. - سن خروس لاری را با توجه به خارهای پاهای اون میشود تشخیص داد٫در یک سالگی به صورت نصبی دارای ۱ تا ۱,۵ سانتیمتر میشود.

- وزن مرغان بالغ یکساله حدود ۳ تا ۴ کیلوگرم و وزن خروس‌ها در همین سن ۴ تا ۵ کیلوگرم و بیشتر می‌باشد. در خروس‌های مسن، وزن گاهی به ۶ تا ۵/۶ کیلوگرم و بیشتر هم می‌رسد.

- سن بلوغ جنسی و تخمگذاری اغلب در ۷ ماهگی (۲۷ تا ۲۸ هفتگی) بوده و تخمگذاری با تخم مرغ‌های ریز شروع می‌شود. - تولید تخم مرغ سالیانه بین ۶۰ تا ۸۰ عدد (حدود ۱۸درصد) با وزن متوسط هر تخم مرغ ۵۰گرم می‌باشد. - تخم مرغ به رنگ کرم تا قهوهای تیره و به شکل بیضی کشیده و با پوسته‌ای نسبتاً ضخیم است. - ضریب تبدیل غذایی بسیار نامطلوب می‌باشد. به طوری که در مقابل حدود ۲۰ کیلوگرم غذای مصرفی ۱کیلوگرم تخم مرغ تولید می‌شود. گوشت و تخم مرغ آنها دارای طعمی مطلوب بوده ولی در سنین پایین از گوشت خوبی برخوردار نمی‌باشند. - دفعات کرچی در این نژاد زیاد است و معمولاً در سال ۲ تا ۳ بار کرچی در بین این مرغان دیده می‌شود. (به طوری که بعد از تولید هر ۲۰ تا ۲۵ عدد تخم مرغ حالت کرچی پدیدار می‌شود). در زير به برخي اصطلاحات خروسبازان به نقل از سايت زير بسنده مي شود http://cocker.blogfa.com/cat-1.aspx

• • شگرد: يعني فن و سيستم جنگي كه هر خروس تعدادي از اون رو بلد هستش.مثل:خار زن، چوب زن، دو دم يوق و ....
  • دانگ: يعني اندازه خروس؛ البته منظور تناسب اندام. يعني اينكه فقط قد مهم نيست بلكه وزن و هيكل نيز مهمه.البته به نظر بعضي ها نوع جنگ هم مهمه.يعني يه خروس 6 دنگ بايد همه جوره كامل باشه.
  • قلم: منظور همون پا و ساق حيوون هست.
  • خار زن: يعني خروسي که با خارهاش به حريف آسيب ميزنه و مثل سوزن خارهاشو به بدن حريف فرو ميکنه.البته به نظر بعضي افراد، خروسهاي خار زن اكثراً داراي قلم هاي نازك وخارهاي نازك هستند كه زود هم مي شكنند.
  • چوب زن: خروس چوب زن به وقتي ميگن که حيوون فقط با دوتا قلم خودش (ساق پا) حريف مقابل رو مثل دو تا چوب که به هم زده ميشه هدف ميگيره وضربه ميزنه.يعني کف پا و بغل قلم پاهاشو به سر و صورت حيوون ميزنه.البته به نظر برخي از افراد، خروس چوب زن داراي قلم هاي كلفت وخارهاي كلفت هستند.
  • بد چوب: منظور خروسي رو ميگن كه بد لگد هستش.
  • ميدان زده: يعني خروسي که توي ميدان مسابقه پيروز شده باشه.
  • دودم يوق: حالتي هستش که در اون خروس با گردن و بدن طوري به خروس مقابل فشار مياره که حريف خسته و اسيرش ميشه.
  • بغل زن: يعني خروسي که با حريفش تورو (صورت به صورت) نشه و با نيم دور چرخيدن، بغل حيوون (مخصوصاً ناحيه گوش ) رو بگيره و به پشت سر حيوون و زير فک حريف ضربه بزنه.
  • کاسه زن: در اين حالت حيوون بطور کامل ميچرخه و پشت سر حيوون رو ميگيره و با پاهاش به پشت سر حيوون ضربه ميزنه.
  • بي دست زن: در اين حالت خروس بدون اينکه با نوکش حيوون مقابل رو بگيره، با قدرت ران و پا بلند بشه و ضربه بزنه.
  • بد قهر: يعني اگر تو جنگ يه ضربه بدي بخوره حتماً بايد تلافي کنه.
  • يوغ گير: در اين حالت و تو جنگ موقع گردن به گردن شدن، حيوون سر رو ميبره پشت گردن حريف و با فشار تن حيوون رو ذليل و خسته ميکنه و وقتي حيوون تسليم شگردش شد، بهش ضربه و مخصوصاً كاسه ميزنه.
  • کسو: يعني جنگ تمريني. اين كار هم باعث يادگيري نوع جنگ بين خروسها (شگرد) ميشه و هم اينكه خروس رو آماده جنگ ميكنه.(مثل مسابقه تمريني)
  • نديد: يعني اينكه دو حريف از خروس همديگه خبر و آشنايي ندارن و فقط روز مسابقه متوجه ميشن كه طرف مقابل چه حيووني رو آورده. معمولاً كسي كه نديد جنگ ميده بايد خيلي از خودش و حيوونش مطمئن باشه
  • قدر: هم هيکل و هم دونگ بودن دو تا حيوون رو ميگن. يعني دو حيووني كه براي مسابقه همه جوره با هم مساوي باشن.
  • دو دم بالا: حالتي هستش كه حيوون، از دو طرف سر رو بالا نگه داره و کاسه نده.
  • دو ور جنگ: حالتي هستش كه خروس از هر طرف با حريف گردن به گردن بشه و شگرد کم نياره و هر دو طرف شگردش مثل هم باشه. نه اينکه يک طرف، شگرد قوي داشته باشه و يک طرف شگردش نيمه ضعيف.
  • فريك: جوجه مرغ

ويرايش توسط محسن مجیدی در سوم اسفند هزار سيصد و نود