خدایان پگانا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خدایان پگانا اولین کتابی بود که توسط نویسندهٔ خیال‌پردازی ایرلندی، لرد دانسنی با بودجهٔ شخصی خودش در سال ۱۹۰۵ میلادی به چاپ رسید. این کتاب تاثیر عمیقی بر آثار جی. آر. آر. تالکین، اچ. پی. لاوکرافت، اورسولا لوژوان و دیگران گذاشته‌است.

این کتاب مجموعه‌ای است از داستان‌های کوتاه که ماجراهایش توسط ابتکار دانسنی به‌کمک خدایانی که در پگانا ساکن شده‌اند، بهم متصل شده‌است.

بخشی از کتاب[ویرایش]

سرآغاز

جزایری در دریای مرکزی باشند، دریایی که به هیچ ساحلی نرسد و هیچ کشتی‌ای نیاید – این دین مردمانشان است.

مقدمه

در غبارهای پیش از بودن، قضا و قدر و شانس تصمیم گرفتند قرعه بیندازند تا بازی از آن که باشد؛ و در میان آن غبارها، مانایودسوشای برنده شد و گفت: «حالا خدایان را برایم بساز، چون سرشتن را برده‌ام و بازی از آن من است.» اینکه چه کسی سرشتن را بُرد و آیا قضا و قدر بود یا شانس که در میان غبارهای پیش از بودن به مانایودسوشای رسید – هیچ کس نمی‌داند.

۱ خدایان پگانا

قبل از آن‌که خدایان بر فراز اُلمپ ساکن شوند، مانایودسوشای آفریده شد و استراحت نمود. مانگ، سیش و کیب، و آفریدگارشان، آفریدگار خدایان کوچک، مانایودسوشای در پگانا هستند. افزون بر آن، به رون و اسلید هم معتقدیم.

و از قدیم گفته بودند که همه چیز را خدایان کوچک شکل داده‌اند، جز مانایودسوشای، که خدایان را آفرید و پس از آن استراحت نمود.

و هیچ کس توانایی پرستش مانایودسوشای را ندارد، جز خدایانی که او آفریده‌است. اما در آن انتها، مانایودسوشای فراموش می‌کند استراحت کند، و دوباره خدایان و دنیاهای جدیدی خلق می‌کند و خدایانی که ساخته بود را نابود خواهد کرد.

و آن خدایان و آن دنیاها رخت بر می‌بندند، و فقط مانایودسوشای باقی خواهد ماند.

منابع[ویرایش]