ختنهگاه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
خَتنهگاه یا حَشَفه نام پزشکی برای محلی از آلت تناسلی مرد است که در هنگام ختنه برداشته میشود. این عضو سر آلت هم نامیده میشود. حشفه محلی حساس و انبساط پذیر است.
ختنهگاه در مردان ختنهنشده و به هنگام جمعشدگی آلت تناسلی توسط پوستی به نام غُلفه پوشیده میشود ولی این پوست در زمان نُعوظ روی ختنهگاه را نمی پوشاند.
[ویرایش] واژههای مترادف
- حشفه، سر نره، سر کلاه نره، سر کیر، مافوق ختان، زبر ختان، سر شرم مرد.
کیرانه،سر کیر_سرش_نوک نیزه_کیر کلفت
[ویرایش] منبع
- ویکیپدیای انگلیسی.
- اصطلاحات پزشکی از وبگاه آفتاب
- لغتنامه دهخدا.
| دستگاه تناسلی انسان |
|---|
| دستگاه تولید مثل در زنان - | پرده بکارت | میزراه | تخمدان | خروسه | رَحِم | روپوش خروسه | غدد اسکن | غده بارتولین | غده پستانی | فَرج | گردن زهدان | لبینه | لوله فالوپ | مَهبـِل | موضع جی |
| دستگاه تولید مثل در مردان - | بَربَخ | بیضه | پروستات | میزراه | جسم غاری | ختنهگاه | ذَکَر | رگ وابَران | زردپی حلقوی | شبکه بیضهای | طناب مَنَوی | غده پیازی-پیشابراهی | غده وزیکولی | پوست ختنهگاه | کیسه بیضه | لگام | لولههای منیساز | مجاری وابران | مجرای واپرانش | یاخته سرتولی |
|
||||
|---|---|---|---|---|
 |
سر: - ابرو – آرواره - بناگوش – بینی - پیشانی - جمجمه – چانه – چشم – دندان – دهان – زبان - شقیقه – صورت - غبغب – گوش – گونه - لب - لوزه - مژه گردن: تارآوا - حنجره - گلو – سیب آدم - زبان کوچک (ملاز) - حلق - تیروئید بالاتنه: - آبگاه – پستان - پشت و کمر - پهلو - جناغ - زیر بغل – سینه - شانه – معده – قفسه سینه - کول – گُرده – ناف اندامهای جنسی: (آلت مردانه/ختنهگاه/کیسه بیضه/بیضه/خروسه/مهبل/تخمدان/رحم) – نشیمنگاه – مقعد – سرین - میاندوراه - دنبالچه - موی زهار - لگن خاصره چهاراندام: – آرنج – انگشت اشاره – انگشت پا – انگشت حلقه – انگشت شست – انگشت کوچک – انگشت میان - بازو – بند انگشت – پا – پاشنه - پشت بازو – پشت ساق – پنجه – پیشمشت – دست – ران - روی پا – زانو – ساعد – قوزک پا - کشاله ران - کشکک زانو - کف دست – لنگ – مچ – ناخن پا |
|||
