خانه زیبارویان خفته
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
خانه خوبرویان خفته ( به ژاپنی:眠れる美女 ) داستان بلندی از یاسوناری کاواباتا نخستین نویسنده ژاپنی برنده نوبل است. این داستان بلند در 1961 منتشر شده است.
نقد و نظر [ویرایش]
- گابریل گارسیا مارکز : تنها رمانی که آرزو داشتم نویسنده اش باشم رمان خانه خوبرویان خفته است. اگر چه که من نمی توانم این موضوع را تفسیر کنم و حتی در تنها سفری که به ژاپن داشتم نتوانستم آن را تفهیم کنم. ولی برای خودم امری واضح و روشن است.
- یوکیو میشیما : خانه خوبرویان خفته به راستی شاهکاری یگانه است. و این یگانگی علاوه بر محتوایی غیر معمول و خاص، به خاطر کمال آن در ارایه فرمی ویژه است. اثری که نکته هایی شگرف را در هزارتوی درونش نهفته دارد. کاواباتا با فراتر رفتن از احساسات و شهوات، سعی در آشگار ساختن جوهره و خصلت شقاوت و بی رحمی درون آدمی دارد.
ترجمه فارسی [ویرایش]
- خانه خوبرویان خفته؛ ترجمه: رضا دادویی؛ انتشارات آمه و انتشارات سبزان
- خانه زيبارویان خفته؛ ترجمه: کيومرث پارساي
منبع [ویرایش]
- خانه خوبرویان خفته؛ ترجمه: رضا دادویی؛ انتشارات آمه و انتشارات سبزان؛ چاپ اوّل: ۱۳۸۹.