حکومت محوری ستیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


حکومت محوری ستیزی لفظی برای توصیف مخالفت با دخالت حکومت در امور فردی، اجتماعی و اقتصادی است.[۱] دیدگاههای حکومت محوری ستیز ممکن است حکومت و حکومت را به طور کلی نفی کنند (مثل آنارشیسم)، خواهان کاهش اندازه و حوزه حکومت به حداقل باشند (مینارشیسم) یا ممکن است مدافع جامعه‌ای بی حکومت به عنوان هدفی غایی باشند.

گاهنگاری نوشته‌های حکومت ستیزانه[ویرایش]

1548 – اتین دو لا بوئسی, The Politics of Obedience: The Discourse of Voluntary Servitude
1793 – ویلیام گادوین, An Enquiry Concerning Political Justice
1825 – Thomas Hodgskin, Labour Defended against the Claims of Capital
1840 – پیر-ژوزف پرودون, [۱]
1844 – ماکس اشتیرنر, The Ego and Its Own
1849 – هنری دیوید تورو, Civil Disobedience
1849 – فردریک باستیا, The Law
1849 – Gustave de Molinari, The Production of Security
1851 – هربرت اسپنسر, The Right to Ignore the State
1866 – میخائیل باکونین, Revolutionary Catechism
1867 – لایسندر اسپونر, No Treason
1886 – Benjamin Tucker, [۲]
1902 – پطر کروپوتکین, Mutual Aid
1935 – Albert Jay Nock, Our Enemy, the State
1962 – موری راتبارد, Man, Economy & State
1982 – موری راتبارد, The Ethics of Liberty
1983 – Samuel Edward Konkin III, The New Libertarian Manifesto
1985 – Anthony de Jasay, The State
2001 – Kevin A. Carson, The Iron Fist Behind the Invisible Hand
2001 – هانس هرمان هپه, Democracy:The God That Failed

وابسته[ویرایش]

== منابع ==

  1. Gallaher, Carolyn. "Anti-statism. Definition: Opposition from Above and Below" in Gallaher, et al. Key Concepts in Political Geography, London: Sage Press, 2009. p. 260