حواصیل ارغوانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حواصیل ارغوانی
پرنده بزرگسال در باغ وحشی در هند
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: مرغ‌سقاسانان
تیره: حواصیلیان
سرده: حواصیل‌های حقیقی
گونه: حواصیل ارغوانی
نام علمی
Ardea purpurea
(کارل لینه، ۱۷۶۶)

حواصیل ارغوانی (نام علمی: Ardea purpurea) حواصیلی است که در سال ۱۷۶۶ توصیف علمی شد. این پرنده در گیلان با نام محلی «سیاه چوئین» و «کبوتر قار» نیز نامیده می‌شود.[۲]

مشخصات ظاهری[ویرایش]

این پرنده ۷۵ تا ۸۰ سانتی‌متر طول دارد. بال‌ها و اندازه بدنش کوچک‌تر و تیره‌تر از حواصیل خاکستری است. سری بزرگ، گردنی باریک و دراز دارد. حواصیل ارغوانی دارای شاهپرهای سیاه، پیش‌بال خاکستری، چانه و گونه سفید است و سینه‌اش بلوطی است. پشت بدن حواصیل ارغوانی به رنگ خاکستری پررنگ با لکه بزرگ به رنگ بلوطی روشن است. دارای گردن دراز، باریک، بلوطی با خطوط طوطی سیاه در جلوی گردن، منقار زرد و پاهای سبزرنگ است. این پرنده در فصل جوجه‌آوری عموماً دو پر سیاه دراز و رشته‌مانند از پس سرش آویزان است. پرنده نابالغ این گونه نیز قهوه‌ای با تارک تیره بوده و طرح‌های سیاه روی سر و گردن را ندارد.

زیستگاه[ویرایش]

این پرنده، در باتلاق‌ها، نیزارهای انبوه، سواحل و آبگیرهای پر گیاه به سر می‌برد و به ندرت روی درختان دیده می‌شوند. تابستان‌ها در ایران، بیشتر در مناطق جنوبی دیده می‌شوند. در بهار به صورت مهاجر عبوری در شمال شرق کشور گزارش شده‌اند.

حواصیل ارغوانی از گونه حمایت شده ایران بوده و شکار آن ممنوع است ولی این گونه در تالاب انزلی شکار می‌شود و به این خاطر در این منطقه رو به انقراض است.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]