حمید دباشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حمید دباشی
زادروز ۱۳۳۰
اهواز
محل زندگی نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت ایرانی-آمریکایی
تحصیلات دکترای جامعه‌شناسی فرهنگ و اسلام‌شناسی
از دانشگاه دانشگاه پنسیلوانیا
پیشه استاد دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک
همسر گلبرگ باشی

امضا
وبگاه
http://www.hamiddabashi.com

حمید دباشی (زادهٔ ۱۳۳۰، اهواز) منتقد سیاسی، جامعه‌شناس، متخصص در زمینه فرهنگ و پژوهش‌های اسلامی و استاد ایرانی دانشگاه کلمبیا، مدیر مطالعات کارشناسی ارشد در انستیتو ادبیات تطبیقی و جامعه در دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک است.[۱]

حمید دباشی دکترای دوگانه خود را در رشته‌های جامعه‌شناسی فرهنگ و اسلام‌شناسی از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرده‌است. علائق پژوهشی او شامل مطالعات تطبیقی فرهنگ‌ها و تاریخ تفکر اسلامی و تاریخ تفکر در ایران در دوران معاصر و قرون وسطی است.

او از چهره‌های دانشگاهی نهضت ضد جنگ آمریکا است. وی در زمینه‌های هنری نیز فعالیت دارد. آخرین پروژهٔ او، «رویای یک ملت» معطوف به سینمای فلسطین است. او مشاور فیلم «اینک بهشت» بود.

همسر وی گلبرگ باشی، محقق حقوق بشر و مسائل زنان است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

دباشی متولد و بزرگ شده اهواز است. در ایران و سپس آمریکا به تحصیل پرداخته جایی که رساله دوگانه خود را درباره جامعه شناسی فرهنگ و مطالعات اسلامی در سال ۱۹۸۴ ارائه کرد که با بورس تحصیلی دکترا در هاروراد ادامه یافت. وی پایان نامه اش را درباره نظریه اقتدار کاریزماتیک ماکس وبر به همراه فیلیپ ریف نوشت. دباشی در نیویورک به همراه همسر و همکارش گلبرگ باشی زندگی می‌کند.

کارهای عمده[ویرایش]

کتاب ایران ملتی گرفتار وقفه که به تأثیرات دو قرن اخیر تاریخ ایران، شامل تحلیل فرهنگی و پیشرفت‌های سیاسی تا سقوط جریان اصلاحات و ظهور ریاست جمهوری احمدی نژاد می‌پردازد. دباشی نتیجه می‌گیرد که می‌بایست ایران به عنوان جایی که تبدیل به مسابقه دو دیدگاه متضاد از مدرنیته، یکی استعماری و دیگری پسااستعماری شناخته شود.

از دیگر کتاب‌های دباشی می‌توان به «الهیات رهایی بخش اسلامی: مقاومت در برابر امپراطوری»[۲] اشاره کرد.

دباشی به عنوان منتقد و نویسنده برای تارنمای خبری الجزیره انگلیسی بطور مرتب مطلب می‌نویسد.[۳]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «hamid dabashi»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]