حسین ناصحی
| حسین ناصحی | |
|---|---|
| زادروز | ۱۳۰۴ تهران |
| اهل کشور | ایرانی |
| درگذشت | ۶ مهر ۱۳۵۶ |
| سبکها | موسیقی سمفونیک ایرانی |
| کار(ها) | آهنگساز و نوازنده |
| ساز(ها) | ترومبون |
| تحصیلات | رشته آهنگسازی دوره عالی کمپوزیسیون |
| دانشگاه | کنسرواتور دولتی آنکارا هنرستان عالی موسیقی |
| شاگرد | حسین دهلوی، احمد پژمان و پرویز منصوری |
| استاد | ژوزف اسلادک, نجیل کاظم آکسس |
حسین ناصحی ( زاده ۱۳۰۴ تهران - درگذشته ۶ مهر ۱۳۵۶ ) از آهنگسازان ایرانی در زمینه موسیقی سمفونیک ایرانی است.
محتویات |
زندگی هنری [ویرایش]
از سال ۱۳۱۸ در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل پرداخت. ساز تخصصی وی ترومبون بود و استاد او در تهران یکی از استادان چک به نام ژوزف اسلادک بود.
او در ارکستر رادیو به رهبری پرویز محمود نوازندگی میکرد. در سال ۱۳۲۲ جزو دانشجویانی بود که بنا به دعوت دولت ترکیه برای ادامه تحصیل روانه آنکارا شد و در کنسرواتور دولتی آنکارا در رشته آهنگسازی زیر نظر نجیل کاظم آکسس تحصیل کرد.
ناصحی در سال تحصیلی ۲۸-۱۳۲۷ دوره عالی کمپوزیسیون را به اتمام رساند. آثار اولیه خود را برای درک تکنیک کمپوزیسیون به سبک استادان بزرگ گذشته باخ، سکریابین و گابریل فوره نوشت و به تدریج به مطالعه در موسیقی مشرقزمینی و بخصوص موسیقی ایرانی پرداخت و کوشید تا در آثارش شخصیت موسیقی شوق را بنمایاند.
وی خود عقیده داشت که در کوارتت زهی میمینورش بدین منظور دست یافته، گفتنی است کوارتت مزبور هنگامی که در ترکیه اجرا شد مورد توجه پروفسور لودویک چاچکس از استادان آکادمی موسیقی وین فرا گرفت به حدی که وی به سفارت ایران در ترکیه مراجعه و درخواست کرد تا مصنف جوان این کوارتت را برای مطالعات فنی مدتی به وین اعزام دارند.
ناصحی بلافاصله پس از ورود به تهران در سال ۱۳۲۹ در هنرستان عالی موسیقی به تدریس هارمونی، کنترپوآن و فوگ و آهنگسازی پرداخت.
از جمله شاگردان او باید از حسین دهلوی، احمد پژمان و پرویز منصوری نام برد.
آثار [ویرایش]
از آثار حسین ناصحی میتوان به پوئم شور (برای ویلنسل و پیانو) – کوارتت زهی در می مینور – حرمان (برای آواز و پیانو، که به حسین سرشار تقدیم شده است) – آواز بیگفتار (برای ارکستر) – گدا (برای پیانو) – رقص در بارگاه شاه سمنگان (برای آواز و ارکستر) - ملودرام رستم و سهراب و قطعاتی دیگر که متأسفانه نت بسیاری از آنها مفقود شده است اشاره کرد.
درگذشت [ویرایش]
ناصحی در ششم مهرماه سال ۱۳۵۶ درگذشت.
منابع [ویرایش]
- «یک هنرمند جوان ایرانی». نامه موسیقی، شماره ۳، اردیبهشت ۱۳۲۹.
- دهلوی، حسین. «ناصحی، کمپوزیتور ایرانی و نظریات او». مجله موزیک ایران، سال پنجم، شماره ۳، مرداد ۱۳۳۵.
- اکبرزاده، پژمان. «موسیقی دانان ایرانی» (جلد ۱). انتشارات نوید شیراز، ۱۳۷۹.
