حسین لطف‌آبادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسین لطف‌آبادی (متولد ۱۳۲۳ در نیشابور) استاد روان‌شناسی و علوم تربیتی در دانشگاه شهید بهشتی تهران است. وی دارای دکترای روان‌شناسی تربیتی (سنجش و ارزشیابی آموزشی) از دانشگاه لین شوپینگ سوئد است. او دارای تالیفاتی درباره روان‌شناسی تربیتی، روان‌شناسی رشد، سنجش و اندازه‌گیری در علوم تربیتی و روان‌شناسی، مسائل و نگرش نوجوانان و جوانان ایران و... است. لطف‌آبادی با همکاری با سازمان ملی جوانان، پژوهش‌هایی درباره جوانان برای این سازمان انجام می‌دهد.

حسین لطف‌آبادی

زندگی[ویرایش]

حسین لطف‌آبادی در سال ۱۳۲۳ در نیشابور و در خانواده‌ای دهقان به دنیا آمد. وی پس از گذراندن دوره دیپلم علوم تجربی در دبیرستان کمال الملک و کار آموزگاری سپاه دانش در محیط‌آباد نیشابور و آموزگاری دبستان در روستای عباس آباد موقوفه در شهرری، در سال ۱۳۴۵ وارد دانشگاه تهران شد.

سپس در سال ۱۳۵۳ برای دوره دکترا به سوئد رفت و ده سال در آن کشور ماند. در سال ۱۳۵۴ با اینگوار وردلین (Ingvar Werdelin) از اساتید برجسته پژوهشهای پرورشی آشنا شد و توانست در دوره دکترا - به مدت ۵ سال (از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۹) - شاگرد او باشد.

لطف‌آبادی، در سال ۱۳۶۳ همزمان با بازگشایی دانشگاه‌ها در ایران (پس از انقلاب فرهنگی)، به ایران بازگشت و در دانشگاه فردوسی مشهد مشغول به کار شد و تا سال ۱۳۸۰ به عنوان استاد روان‌شناسی تربیتی در آن دانشگاه به تدریس و پژوهش پرداخت.

لطف‌آبادی، از سال ۱۳۸۰ به دانشگاه شهید بهشتی تهران آمد و به عنوان استاد روان‌شناسی تربیتی به تدریس و پژوهش پرداخت. اکنون نیز وی استاد همین دانشگاه است و با برخی دانشگاه‌های کانادا نیز همکاری دارد.

عقاید[ویرایش]

نظریه بنیادی لطف‌آبادی در پژوهش‌های روان‌شناسی و علوم تربیتی با نام خردگرایی مینوی (بهشتی) و علمی ارائه شده‌است که فلسفه زیربنایی همه دیدگاه‌های وی است. او عقیده دارد که با اتکاء به خردمندی و اندیشه درست می‌توان دانش عینی در روان‌شناسی و علوم تربیتی را با هستی مینوی و والا در پیوند با یکدیگر قرارداد و از این راه، افقهای روشن و مطمئن و رهایی بخش برای زندگی رسا و شادمانه را پیش روی خود گشود. این دیدگاه و کاربردهای آن را می‌توان در آثار لطف‌آبادی (از جمله در آخرین مقالاتی که در سایت وی است) مطالعه کرد.

آثار[ویرایش]

کتاب[ویرایش]

  • روان‌شناسی رشد زبان، انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۶۵.
  • سنجش و اندازه گیری در علوم تربیتی و روان‌شناسی (روانسنجی سنتی و رویکردهای جدید در سنجش روانی-تربیتی)، سمت، ۱۳۷۵.
  • روان‌شناسی رشد (۲) «نوجوانی، جوانی، و بزرگسالی»، سمت، ۱۳۷۸.
  • رشد اخلاقی، ارزشی، و دینی در نوجوانی و جوانی، سازمان ملّی جوانان، ۱۳۸۰.
  • آزمونهای روانی-شناختی برای مشاوره کودک، چاپ هفتم، آستان قدس رضوی، ۱۳۸۲.
  • وضعیت و نگرش و مسائل جوانان ایران، سازمان ملّی جوانان، ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳.
  • روان‌شناسی تربیتی، سمت، ۱۳۸۴.
    • روان‌شناسی رشد (۱)، سمت، ۱۳۷۰. (با همکاری سوسن سیف، پروین کدیور، و رضا کرمی نوری)

مقاله[ویرایش]

لطف‌آبادی مقالات متعددی را در نشریات گوناگونی منتشر کرده‌اند، از جمله: مجله مطالعات تربیتی و روان‌شناسی؛ فصلنامه علمی-پژوهشی نوآوری‌های آموزشی؛ فصلنامه حوزه و دانشگاه؛ و فصلنامه تعلیم و تربیت.

  • رساله دکترای وی با عنوان «ارزشیابی آموزشی و سنجش پیشرفت آموزشی و پژوهشی دانشجویان دکترای روان‌شناسی تربیتی در دانشگاه‌های سوئد». انتشارات دانشگاه لین شوپینگ، سوئد. ۱۳۵۹ -- به زبان انگلیسی می‌باشد.

Educational Evaluation and Assessing Learning and Researching Achievement of the Doctoral Students of Educational Psychology in Sweden, Linshopping University Press, Sweden, ۱۹۸۰ - In English

عضویت کنونی در نهادهای مختلف[ویرایش]

  • استاد دانشگاه شهید بهشتی (از سال ۱۳۸۰)
  • پروفسور (عضو همکار) دپارتمان روان‌شناسی کاربردی دانشگاه تورنتو کانادا (از سال ۱۳۷۶)
  • سردبیر فصلنامه علمی-پژوهشی نوآوری‌های آموزشی وزارت آموزش و پرورش (از سال ۱۳۸۲)
  • عضو شورای علمی انجمن پژوهشهای آموزشی (از سال ۱۳۸۲)
  • عضو شورای پژوهشی مؤسسه پژوهشی برنامه ریزی درسی و نوآوری‌های آموزشی (از سال ۱۳۸۲)
  • عضو گروه روان‌شناسی تربیتی پژوهشکده تعلیم و تربیت (از سال ۱۳۸۱)
  • عضو وابسته کمیته علمی دپارتمان روان‌شناسی رشد کاربردی دانشگاه تورنتو کانادا (از سال ۱۳۷۵)
  • عضو انجمن روان‌شناسی آنتِریو کانادا (از سال ۱۳۷۴)
  • عضو انجمن ایرانی تعلیم و تربیت (از سال ۱۳۶۹)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]