حزب مطالبه آزاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حزب مطالبهٔ آزاد
Hür Dava Partisi
کردی نام Partiya Doza Azadî
رهبر زکریا یاپیجی اوغلو[۱]
بنیانگذار مهمت حسین یلماز[۲]
بنیانگذاری ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲
مرام اسلام‌گرایی سنی
ضد کمونیست
کشور  ترکیه
وبگاه
http://hudapar.org/
سیاست در ترکیه
حزب‌های سیاسی
انتخابات

حزب مطالبهٔ آزاد یک حزب اسلام‌گرای کرد در ترکیه است.[۳]

تاسیس[ویرایش]

حزب مطالبهٔ آزاد در سال ۲۰۱۲ از دل جنبش مستضعفین -که تشکیل شده از افراد حزب‌الله است- است بیرون آمد.[۴] هرچند حسین یلماز در این باره می‌گوید:«ما را منتسب به حزب‌الله می دانند اما ما از آنان جدا هستیم. ما به عنوان جنبش مستضعفین دارای شناسنامه قانونی و آشکار هستیم اما حزب‌الله یک حرکت غیرقانونی و زیرزمینی است. در چند ماه آینده خواهید دید که حزب ما با نام حزب دعوای آزاد، در همه صحنه‌ها حضور جدی و فعال خواهد داشت.» همچنین در یک سخنرانی دیگر در این رابطه گفت:«نسبت دادن حرکت ما به حزب‌الله ترکیه و یادآوری مسائل سالیان گذشته یک تلاش هدفمند برای مبارزه با گروه ماست و ما کاملاً مستقل هستیم.»[۵] حسین یلماز آغاز تاسیس حزب را اینگونه شرح داد:«ما در سوریه با خالد مشعل و چند عضو دیگر حکاس گفتگو کردیم. مشعل شخصاً به ما توصیه کرد که فعالیت دینی، سیاسی و اجتماعی خود را در چهارچوب یک حزب رسمی و قانونی جلو ببریم.»[۲] این حزب مهمترین حزب اسلام‌گرا در میان کردهای ترکیه است. این حزب خط مشی خود را در مقابله هر دو جریان حزب عدالت و توسعه و حزب صلح و دموکراسی عنوان کرده است. حسین یلماز در این باره گفته است:«جنبش ما به دنبال اثبات این واقعیت است که کردها غیر از مسائل قومی، فرهنگی و سیاسی، مطالبات دینی و مذهبی نیز دارند و در حال حاضر این مطالبات نه از سوی حکومت پاسخ داده می‌شود و نه مجموعه پ. ک. ک و حزب صلح و دموکراسی به این موضوع توجهی می‌کند. در نتیجه ما چاره را در آن دیده‌ایم که وارد میدان شویم و امیدواریم درانتخابات پیش روی شهرداری‌ها، به اندازه توان و ظرفیت‌های خود موفقیت کسب کنیم.»[۵] و همچنین:«من تاکنون در چندین سخنرانی اعلام کرده‌ام که احزاب عدالت و توسعه و صلح و دموکراسی نمی‌توانند خواسته‌های اسلامگرایان کُرد را برآورده کنند و این حزب در آینده‌ای نزدیک نشان خواهد داد که راه نجات کردها در مکاتب کمالیسم و آپوییسم نیست.»[۲]

پس از کنگره حزب در تیر ۱۳۹۲ و برگزاری انتخابات در کنگره حزب ،زکریا یاپیجی اوغلو با کسب ۴۴ رای از ۴۵ رای ماخوذه به رهبری حزب انتخاب شده و جایگزین مهمت حسین یلماز شد.[۱]

درگیری با هواداران پ‌ک‌ک[ویرایش]

اعضای این حزب که سابقه درگیری‌های خونینی با پ‌ک‌ک در دهه ۹۰ دارند؛[۶] در سال ۱۳۹۲ دو درگیری میان آنان رخ داد. ابتدا این درگیرها در دانشگاه دجله به مدت چند هفته شروع شد. طرفداران پ‌ک‌ک نیز اقدام به آتش زدن ساختمان‌های این حزب در شهرهای آگری و یوکسک اُوا کردند. پس از آن بود که اعضای این گروه بر روی افراد شرکت کننده در یک عروسی -که از طرفداران پ‌ک‌ک بودند- در شهر باتمان آتش گشودند. هرچند مطالبه آزاد در بیانیه‌ای این اقدام را محکوم کرد و گفت این اقدام هیچ ربطی به حزب ما ندارد.[۶]

طرفداری از مرسی[ویرایش]

این حزب در بیانیه‌ای برکناری محمد مرسی رئیس جمهور مصر را محکوم[۷] و متعاقب آن طرفداران خود را خیابان‌های دیاربکر کشانده و بدلیل کودتا علیه مرسی تظاهرات کردند. حسین یلماز در این تظاهرات گفت:«کودتای مصر، تلاش برای ضربه زدن به دموکراسی نوپای مصر نبوده و در حقیقت، حمله به اسلام و ارزش‌های اسلامی بود.»[۸]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «برادری اسلامی تنها راه حل معضل کردهای ترکیه است». کردپرس، ۱۳۹۲/۴/۱۱. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «دیدار اسلامگرایان کُرد ترکیه با حماس». تابناک، ۲۳ آذر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  3. «اسلامگرایان کُرد، به اردوغان شکایت بردند». کردپرس، ۱۳۹۲/۸/۵. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  4. «اعلام موجودیت "حزب‌الله "در ترکیه». رجانیوز. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «کردهای ترکیه و راه سوم». کردپرس، ۱۳۹۱/۹/۱۸. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «درگیری اسلامگرایان و هواداران پ. ک. ک 1 کشته بر جا گذاشت». کردپرس، ۱۳۹۲/۸/۱۲. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  7. «دو حزب کُرد ترکیه، کودتای مصر را محکوم کردند». کردپرس، ۱۳۹۲/۴/۱۳. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 
  8. «کردها برای حمایت از مُرسی، در دیاربکر به میدان آمدند». اصلاح، ۲۹ مرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۰۱ ژانویه ۲۰۱۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]