حرف (دستور زبان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حرف یا وند در دستور زبان یک قسم از نوع کلمه است. و در زبان‌های مختلف کلمات معمولاً به سه دسته اسم و فعل و حرف تقسیم می شوند. و حروف از کلماتی است که معنی مستقل ندارد و برای تکمیل معنی دیگر کلمات یا جمله بکار می رود. در عین حال حروف اشاره به معانی اضافی زمانی، مکانی، مالکیت و ... هستند.

در دستور زبان فارسی[ویرایش]

حرف در دستور زبان فارسی در کنار اسم و فعل و صفت و قید و ... یکی از انواع کلمات است. حرف خود با توجه معنی اضافی که دارد اقسامی دارد. مانند: حروف اضافه: (در - به - از - تا - برای و ...)، حرف عطف: (و) و ... .

حرف (را) حرف مفعولی است که فعل‌های گذرا به مفعول به وسیله آن به مفعول مرتبط می‌شوند.

سایر زبان‌ها[ویرایش]

حرف در زبان عربی نیز یکی از سه قسم فعل و اسم و حرف است. و به اقسامی تقسیم می شود. و در زبان انگلیسی نیز همین گونه است.