حد هایفلیک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
حد هایفلیک (به انگلیسی: Hayflick limit) طول تلومر است که بیش از آن تقسیم سلول متوقف میشود.
[ویرایش] تاریخچه
حد هایفلیک اولین بار در سال ۱۹۶۵ توسط لئونارد هایفلیک کشف شد. هایفلیک مشاهده کرد که سلولها تنها به تعداد دفعات مشخصی تکثیر شده و سپس میمیرند. تعداد دفعات تکثیر همواره ثابت بوده و حدود ۵۰ است.[۱]
[ویرایش] منابع
- ↑ L. Hayflick, The limited in vitro lifetime of human diploid cell strains, Experimental Cell Research, Vol. 37 (1965), pp. 614-636. doi:10.1016/0014-4827(65)90211-9
[ویرایش] منابعی برای مطالعه بیشتر
- David RASNICK, Auto-catalysed progression of aneuploidy explains the Hayflick limit of cultured cells, carcinogen-induced tumours in mice, and the age distribution of human cancer, Biochemical Journal, Vol. 348 (2000), pp. 497-506
 |
این یک نوشتار خُرد پزشکی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
