حافظه ناآشکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حافظهٔ ناآشکار حافظه ای است که در ان انواع اطلاعات را به شکل ناخودآگاه به یاد می اوریم . در واقع خاطرات نااشکار در خارج از اگاهی شخص، حضور دارند ،و ما از وجود این خاطرات اگاهی نداریم .ما هنگامی متوجه حافظهٔ نااشکار می شویم که در انجام دادن کارهای ادراکی، حرکتی،یا ذهنی بهبود نشان می دهیم، بدون انکه به یاد بیاوریم کدام تجربه ها به عملکرد بهتر منجر شده است .مانند هنگامی که با تمرین، توانایی یاداوری واژه های یک زبان خارجی را به طور مستمر افزایش دهیم، اما هنگامی که مشغول یاداوری یک واژهٔ خارجی هستیم، لازم نیست که به یاد بیاوریم ان کلمه را چه زمانی ، درکجا، و تحت کدام شرایط محیطی یا هیجانی یاد گرفته ایم .در چنین مواردی حافظهٔ انسان خود را به صورت نااشکار نشان می دهد. [۱]

پانویس[ویرایش]

  1. گنجی، مهدی. دکتر حمزه گنجی. زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۶۰۹-۶۴-۷.