جووانینو گوارسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از جیووانینو گوارسکی)
پرش به: ناوبری، جستجو
جیووانینو گوارسکی
Giovannino Guareschi.jpg
نام اصلی جیووانینو اولیویرو جوزپه گوارسکی
زادروز ۱ مهٔ ۱۹۰۸(۱۹۰۸-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-0۱)
، استان پارما
مرگ ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۸ (۶۰ سال)
، استان راونا
ملیت Flag of Italy.svg ایتالیا
علت مرگ حملهٔ قلبی
پیشه نویسنده، روزنامه‌نگار، کاریکاتوریست و طنزپرداز

جیووانینو اولیویرو جوزپه گوارسکی (به ایتالیایی: Giovannino Oliviero Giuseppe Guareschi) (زاده ۱ مه ۱۹۰۸ در پارما - درگذشته ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۸ در ایتالیا) نویسنده، روزنامه‌نگار، کاریکاتوریست و طنزپرداز ایتالیایی.

زندگینامه[ویرایش]

او در خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط در نزدیکی شهر پارمای ایتالیا به دنیا آمد. پس از ناکامی در تحصیلات دانشگاهی به مشاغل مختلف روی آورد تا این که سرانجام در ۱۹۲۹ سردبیر مجله‌ای فکاهی به نام کوریره امیلیانو را به عهده گرفت و در سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ سردبیری مجلهٔ فکاهی دیگری به نام برتولدو به عهدهٔ او گذاشته شد.

در طی جنگ جهانی دوم دولت موسولینی را مورد انتقاد قرار داد که همین انتقادات مشکلاتی را برای‌اش فراهم آورد در همین دوران برادرش در جبههٔ روسیه مفقودالاثر شد و او شبی از ناراحتی مست کرد و تا صبح در خیابان‌ها عربده کشید و به فاشیست‌ها ناسزا گفت که موجب دستگیری او شد و مدت‌ها در بازداشتگاه‌های آلمان‌ها به‌سر برد تا این که به سربازی رفت و به جبهه اعزام شد.

در سال ۱۹۴۳، هنگامی که ایتالیا با نیروهای متفقین پیمان متارکه جنگ را امضا کرد، او در جبههٔ شرقی بود و چون حاضر به همکاری با آلمان نشد دستگیر و تا پایان جنگ در اردوگاه اسراء در کشور لهستان به سر برد و توسط ارتش انگلیس آزاد شد. بعد از بازگشت به کشور به کاریکاتورکشی روی آورد و البته پیش از آن حتا دست به کار دربانی و نگهبانی هم زده بود. به میلان رفت و ابتدا سردبیر هفته‌نامه «برتولدو» و سپس ناشر و سردبیر روزنامهٔ فکاهی «کاندیدو» شد و طنزهای سیاسی او مخاطبین بسیاری یافت.در ۱۹۵۰ با خلق دون‌کامیلو شهرتی جهانی پیدا کرد.

در سال ۱۹۵۴ به اتهام افترا بازداشت شد. او نامه‌ای را انتشار داده بود که در آن از قول رهبر مقاومت ایتالیا د گاسپری که بعدها به نخست وزیری رسید، از متفقین خواسته شده بود رم را بمباران کنند. دادگاه او را به دوازده ماه زندان محکوم کرد اما به دلیل خوش‌رفتاری زودتر آزاد شد.

در ۱۹۵۶ وضع سلامتی‌اش وخیم شد و برای درمان به سویس رفت. در ۱۹۵۷ از سردبیری کاندیدو کناره گرفت، ولی هنوز در آن مجله مطلب می‌نوشت. سرانجام در ۱۹۶۸ در پی حملهٔ قلبی درگذشت.

کتابشناسی[ویرایش]

دن کامیلو و پسر ناخلف، دنیای کوچک دن کامیلو و ...

رمان[ویرایش]

شوهر مدرسه‌ای، ترجمهٔ جمشید ارجمند، ۱۳۷۹، ناشر: کتاب پرواز کارلوتا و عشق، ترجمهٔ جاهد جهانشاهی، ناشر: پاییز

مجموعه داستان[ویرایش]

دنیای کوچک دن کامیلو، ترجمهٔ جمشید ارجمند، ناشر: شرکت تهران فاریاب دن کامیلو و پسر خلف، ترجمهٔ مرجان رضایی(۱۳۸۵)، ناشر: نشر مرکز زندگی خانوادگی، ترجمهٔ منوچهر محجوبی (با نام «خانهٔ نینو»)

در ایران[ویرایش]

  • منوچهر محجوبی در سال‌های اول دههٔ ۵۰ ه.خ. سریالی از روی کتاب «زندگی خانوادگی» با همین نام برای رادیو تلویزیون ملی ایران ساخت.
  • از روی کتاب شوهر مدرسه‌ای فیلمی به نام «نان و عشق و موتور ۱۰۰۰» به کارگردانی ابولحسن داودی و نویسندگی فیلم‌نامهٔ پیمان قاسم‌خوانی ساخته شد. اگر چه بیش از 30 سال از مرگ گوارسکی میگذرد و اثر او از شمول قانون حمایت از حقوق مؤلفین و مصنفین خارج شده، ولی در هیچ جای این فیلم اشاره ای به اقتباس داستان از اثر گوارسکی نشده است.
  • کوروش نریمانی نمایشنامه‌ای برگرفته از شخصبت دون‌کامیلو نوشت و کارگردانی کرد که روی صحنه رفت و جایزه‌ای تحت عنوان کارگردانان زیر چهل سال به او اهداد شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • جمشید ارجمند، مقدمهٔ شوهر مدرسه‌ای، تهران: کتاب پرواز،۱۳۷۹ ISBN 964-90821-5-8
  • زندگی‌نامه خود نوشت گوارسکی در مقدمهٔ "دنیای کوچک دون‌کامیلو. ترجمه جمشید ارجمند، ناشر: کتاب پرواز، ۱۳۶۳
  • مرجان رضایی، مقدمهٔ «دون کامیلو و پسر ناخلف»، تهران: نشر مرکز، ۱۳۸۵ ISBN 964-305-872-7