جیان لورنزو برنینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیان لورنزو برنینی
سلف‌پرترهٔ برنینی
زاده ۷ دسامبر ۱۵۹۸(۱۵۹۸-12-0۷)
ناپل
مرگ ۲۸ نوامبر ۱۶۸۰ میلادی (۸۱ سال)
رم
ملیت ایتالیایی
شناخته‌شده برای مجسمه‌ساز، نقاش، معمار
جنبش باروک

جیان لورنزو برنینی[۱] (به ایتالیایی: Gian Lorenzo Bernini) (زادهٔ ۷ دسامبر ۱۵۹۸ در ناپل- درگذشتهٔ ۲۸ نوامبر ۱۶۸۰ در رم) هنرمند ایتالیایی و یک معمار برجسته بود که بیشتر در رم فعال بود.او برترین مجسمه ساز زمان خود بود که اعتبارش به خاطر خلق آثاری در سبک باروک بدست آمده بود.

برنینی توانایی نمایش یک داستان دراماتیک از شخصیتهایی که احساسات شدید از خود نشان می دهند را داشت، و در عین حال می توانست مجسمه هایی با اعاد بزرگ خلق کند که نایانگر عضمت و شکوه باشند.

یکی از پیکرتراشان چیره‌دست زمان خود بود و البته معماری برجسته. برنینی اولین مجسمه‌سازی است که پیکره‌هایی در سبک باروک آفرید و این شیوهٔ پیکرتراشی را به حدی از کمال رسانید که آثار دیگر هنرمندان این سبک تنها سهم کوچکی از تاریخچهٔ مجسمه‌سازی باروک را به‌خود اختصاص می‌دهند.[۲] او که هنرآموختهٔ مکتب کلاسیک بود، توانایی منحصربه‌فردی در کار با سنگ مرمر داشت و شیوهٔ روایت دراماتیک/ناتورالیستی واقع‌گرایانه‌ای در به‌تصویر کشیدن «یک لحظه» داشت که تقریبا تکان‌دهنده بود. در مقام مقایسه با دیگر مجسمه‌سازان هم‌عصرش -از جمله رقیب او آلساندرو آلگاردی- برنینی را می‌توان جانشین شایستهٔ میکل آنژ به‌شمار آورد.با در نظر گرفتن آنچه او انجام داد، استعدادش فراتر از محدوده مجسمه سازی بود.توانایی او در ترکیب مجسمه سازی، نقاشی و معماری به صورت یک مفهوم به هم پیوسته، توسط مورخ هنری "اروین لوین" به عنوان "یگانگی هنرهای بصری"، نام گذاری شده است. به عنوان یک فرد مذهبی که در دوران اصلاح کاتولیک زندگی می کرد، برنینی از نور برای ایجاد درک بهتر از مجموعه های مذهبی خود استفاده می کرد. اغلب از یک منبع نور مخفی برای افزایش حس پرستش یا تشدید لحظات دراماتیکی که مجسمه هایش بیان می کردند، استفاده می کرد.

همچنین برنینی به همراه معاصرانش فرانچسکو برومینی (معمار) و پیترو داکورتنا(نقاش و معمار)، از چهره های برجسته در دوران ظهور باروک رومی بود. در اوایل کارشان آنها با هم در پروژه میدان باربرینی زیر نظر معمار سوییسی-ایتالیایی ، کارلو مادرنو،کار می کردند و بعد از مرگ او تحت رهبری برنینی به کار خود ادامه دادند. اما بعدها در کارهای مختلف با هم به رقابت پرداختند و حسادت و چشم وهم چشمی زیادی، به خصوص بین برنینی و برومینی،به وجود آمد.

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. جیان‌لورنزو و جیووانی لورنزو هم گفته می‌شود
  2. «Gian Lorenzo Bernini»(انگلیسی)‎. وب‌گاه رسمی بریتانیکا. بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۰. 

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Gian Lorenzo Bernini»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ فوریه ۲۰۱۰).