جگانتیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جگانتیا
اطلاعات اثر
کشور  مالت
نوع فرهنگی
معیار ثبت 132
شمارهٔ ثبت [[۱] ]
منطقه اروپا و آمریکای شمالی
مختصات مختصات: ۳۶°۰۳′۰۰″ شمالی ۱۴°۱۶′۰۸″ شرقی / ۳۶.۰۵۰۰۰° شمالی ۱۴.۲۶۸۸۹° شرقی / 36.05000; 14.26889
میراث در خطر؟ (اختیاری)
تاریخچهٔ ثبت ۱۹۸۰ (طی نشست چهارم)
تمدید ثبت ۱۹۹۲
میراث در خطر؟ (اختیاری)
منطقهٔ بر پایهٔ دسته‌بندی یونسکو

جگانتیا (به زبان مالتی:Ġgantija) یک نیایشگاه خرسنگی پیچیده در جزیره گوزو (بخشی از مالت) در مدیترانه است.

دو نیایشگاه گجانتیا در جزیره گوزو از برای ساختار تنومند نوسنگی خود نامورند.

زمان ساخت این سازه در دوره نوسنگی (۳۶۰۰-۲۵۰۰ (پیش از میلاد)) می‌باشد.

نیایشگاه‌های گجانتیا کهن‌ترین سازه بی‌پی و نیز کهن‌ترین سازه آیینی پیش از اهرام مصر و استون‌هنج می‌باشد.

با در نگر داشتن پیکرک‌ها و تندیس‌های یافته شده می‌بایست این پرستشگاه‌ها در پیوند با یک آیین باروری از پرستندگان زنخدای مادر زمین بوده‌باشند.

در زبان مالتی جگانتیا به معنای از آنِ غول‌ها ست.

نیایشگاه‌های جگانتیا در ۱۸۲۷ (میلادی) به دست سرهنگ جان اتو بایر جانشین فرماندار جزیره گوزو یافته‌شد.

نیایشگاه‌های جگانتیا در ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو جای‌گرفت.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، Ġgantija؛(۲۸ ژانویه ۲۰۰۷)