جو فریزیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جو فریزیر
Joe Frazier
Frazier (center) presented with the Daily News Front Page Award in 2۰۱۱
مشخصات
نام واقعی Joseph William Frazier
نام اختصاری اسموکین جو
دسته Heavyweight
قد ۵ فوت ۱۱ ۱۲ اینچ (۱٫۸۲ متر)
طول دست‌ها ۷۳ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
ملیت آمریکایی
زادروز ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۴(۱۹۴۴-01-۱۲)
بووفرت، کارولینای جنوبی, USA
درگذشت ۷ نوامبر ۲۰۱۱ میلادی (۶۷ سال)[۱]
فیلادلفیا, Pennsylvania, USA
طرز ایستادن Orthodox
اطلاعات بوکس
تعداد مبارزه‌ها ۳۷
تعداد برد ۳۲
برد با ناک‌اوت ۲۷
باخت ۴
مساوی ۱
بدون نتیجه ۰

جو فریزیر (به انگلیسی: Joe Frazier) که در ایران همچنین با نام جو فریزر نیز معروف است یکی از بوکسورهای جنجالی دهه ۸۰ آمریکاست که به دلیل مبارزه با محمد علی کلی، بوکسور افسانه‌ای جهان مشهور شد. این دو، سه بار با یکدیگر مبارزه کردند که یکی از آنها دیدار معروف مانیل در سال ۱۹۷۵ بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

جو فریزر یکی از یازده فرزند يک خانواده بسيار فقير بود. در نوجوانی درگير کارهای خلاف شد اما از هيجده سالگی ورزش مشت زنی را آغاز کرد و به فاصله سه سال مدال طلای اين رشته را در المپيک به دست آورد. [۲]

از فریزر پرسیدند که آیا به راکی بالبوآ شباهت داشته است؛ وی در پاسخ اظهار داشت

بی‌تردید. من در کشتارگاه کار کرده‌ام و همان کسی هستم که در خیابان‎های فیلادلفیا می‌دوید

زندگی ورزشی[ویرایش]

فریزر که به «اسموکین جو» معروف بود در دوران حرفه‌ای مبارزات خود به استفاده از هوک‌های ویران کننده دست چپش مشهور بود. هوک چپ عالی فريز جيمی اليس را در مسابقات قهرمانی رشته سنگين وزن در سال ۱۹۷۰ فلج کرد. جيمی اليس بسيار سريع و پر تحرک بود و در راندهای اول جو فريزر را در موضع تدافعی قرار داده بود ولی بالاخره در راند چهارم هوک چپ عالی فريزر او را از پای درآورد. [۲]

جو فریزر دو بار به عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان دست پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۹۷۳ به جورج فورمن باخت. اين مسابقه شايد بزرگترين شکست او بود. فقط در راند اول شش بار زير ضربات جورج فورمن نقش زمين شد تا بالاخره مسابقه در راند دوم به خاطر برتری و ضربات « جورج فورمن» متوقف شد.[۲] فریزر در فیلادلفیا زندگی می‌کرد و در آنجا برای سال‌های بسیاری یک باشگاه مشتزنی راه انداخته بود.

فریزر در سال ۱۹۷۶ از دنیای بوکس خداحافظی کرد هرچند که در سال ۱۹۸۱ برای آخرین بار روی رینگ ظاهر شد.

مبارزه با محمد علی کلی[ویرایش]

فریزر در سال ۱۹۷۱ در مبارزه‌ای که به «نبرد قرن» شهرت پیدا کرد موفق شد محمد علی کلی را در راند پانزدهم در اسکوئیر گاردن شکست دهد. وی در حالی میدان مبارزه را ترک می‌کرد که اولین شکست زندگی کلی را به وی تحمیل کرده بود. مفسران ورزش مشت زنی اين مسابقه را بهترين مسابقه جو فريزر می دانند که توانست در برابر حريف نيرومند خود تا پايان مقاومت کند. مسابقه ای که به گفته جو فريزر او را روانه بيمارستان کرد و مدتها نه می توانست راه برود و نه حرف بزند. [۲]

نبرد سال ۱۹۷۶ در مانيل، پایتخت فیلیپین سومين و بيرحمانه ترين رويارويی بين جو فريزر و محمد علی کلی بود. دو طرف با تمام نيرو و بيرحمی يکديگر را زير ضربه گرفتند تا اينکه در پايان راند چهاردهم وقتی که چشمان فريزر ديگر نمی ديد و بدن او از کار افتاده بود مسابقه قطع شد. سرافکندگی ناشی از اين شکست تا پايان زندگی همراه جو فريزر باقی‌ماند.[۲] محمد علی کلی پس از آن در خودنوشت نامه‌اش عنوان کرد که چیزی نمانده بود در آن دیدار بمیرد.

با وجود تمام دشمنی ها بين دو طرف، جو فريزر در يک برنامه تلويزيونی در بريتانيا در سال ۱۹۷۸ که به مصاحبه در مورد زندگی محمد علی کلی اختصاص داشت شرکت کرد و خطاب به بينندگان گفت:« محمد علی کلی يک قهرمان بزرگ و مردی بسيار دوست داشتنی است.» [۲]

مرگ[ویرایش]

جو فریزر در سال ۲۰۱۱ در یکی از آخرین مصاحبه‌های خود گفت: «من می‌خواهم که همه مرا به عنوان یک مرد خوب، مردی اهل خانواده به یاد بسپارند. من همه برادران و خواهران خود را دوست دارم.»[۲]

وی دوشنبه شب ۱۶ آبان ۱۳۹۰ در خانه‌اش واقع در شهر فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا در پی بیماری سرطان کبد درگذشت.[۳]

منابع[ویرایش]