جنبش سپیدجامگان

پس از قتل ابومسلم خراسانی در سال ۱۳۷ هجری، برابر با ۷۵۷ میلادی، جنبش‌های متعددی به خون‌خواهی از او سازمان‌دهی شدند. از جمله یکی از سرهنگان سپاه او به نام حکیم هاشم مقنع معروف به نقاب‌دار که بنا به گفتهٔ ابو جعفر نرشخی در تاریخ بخارا، مدتی نیز وزیر عبدالجبار ازدی، والی خراسان بوده، پایهٔ جنبش مذهبیی را نهاد که پیروان آن، همانند پیروان مانی در دین زرتشت، لباس سفید می‌پوشیدند و به سپید جامگان شهرت یافتند. به قولی جامهٔ سپید نشانهٔ مخالفت با عباسیان بود که جامهٔ سیاه بر تن داشتند. حکیم هاشم مقنع برای جذب و گرویدن همهٔ پیروان ابومسلم به جنبشش، بشارت می‌داد که روح ابومسلم در وجود خودش حلول کرده‌است.

منابع

• مهرآبادی، میترا، تاریخ ایران، دنیای کتاب، تهران، ۱۳۷۴
• زرین کوب، دو قرن سکوت