جنبش استادسیسیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنبش استادسیسیان یکی از جنبشهای ایرانی بود که از مخالفان سلطهٔ اعراب در ایران بودند و بر ظهور هوشیدر (موعود زرتشت) باور داشتند.[۱]
استادسیس یا استاسیس یا استاذسیس یکی از متنفدین محلی در سیستان و هرات بود.[۲][۳] به گفته «الیعقوبی» استادسیس از شناسائی مهدی به ولایت عهد منصور سرپیچید. طبری و ابن اثیر مینویسند که سیصد هزار نفر بر او گرد آمدند و او بر خراسان و مرو زود استیلا یافت. خود را موعود زردشت یعنی «هوشیدر» خواند. وی در سال ۱۵۰ هجری در خراسان ادعای پیغمبری کرد و علیه عباسیان قیام کرد. او در آغاز پیروزیهایی به دست آورد و سرزمینهایی را در خراسان تسخیر کرد، و برای چند بار بر سرداران خلیفه پیروزی یافت. ولی سرانجام در سال ۱۵۱ هجری شکست خورد و بسیاری از پیروان او کشته یا اسیر شدند.[۳]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «استاسیس».
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «استاسیس».
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ «قیامهای مردمی در ایران» (فارسی). وبگاه راه توده. بازبینیشده در ۱۰ آبان ۱۳۸۸.
[ویرایش] منابع
- مهرآبادی، میترا، تاریخ ایران، دنیای کتاب، تهران، ۱۳۷۴.
- دو قرن سکوت، عبدالحسین زرینکوب، چاپ دوم، برگ ۱۲۹ تا ۱۳۵.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «استاسیس».
- قیامهای مردمی در ایران، وبگاه راه توده، برداشت شده در ۱۰ آبان ۱۳۸۸.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون تاریخ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||