جمشید ممتاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جمشید ممتاز

جمشید ممتاز (زادهٔ ۱۳۲۱؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ در ازمیر ترکیه[۱][۲][۳])٬ دارای مدرک دكترى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲٬ در سال ۱۹۷۱ ٬ [۴] حقوق‌دان، از اعضای تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در دولت یازدهم است. وی استاد بازنشسته رشتهٔ حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران و استاد مدعو دانشگاه‌های سوربن، کن و گرنوبل در فرانسه است.

او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ عضو کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل متحد بود و در سال ۱۳۸۴ به عنوان رئیس آن انتخاب شد.[۵] ممتاز به همراه احمد متین دفتری تنها اعضای ایرانی در طول تاریخ این کمیسیون بوده‌اند. او همچنین مشاور صلیب سرخ و از اعضای آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه است.

دکتر ممتاز برای ارائه درس عمومی سال ۲۰۱۴ آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه انتخاب شده است و به این ترتیب اولین ایرانی و آسیایی است که افتخار ارائه این درس را پیدا می‌نماید. [۶]

زندگی[ویرایش]

جمشید ممتاز در سال ۱۳۲۱ زمانی‌که پدرش کنسول ایران در ازمیر بود، در این شهر متولد شد و پس از چند سال به علت آنکه پدرش کاردار سفارت ایران در قاهره شد به آن کشور رفته و زبان عربی را در آنجا آموخت.

بازنشستگی اجباری از دانشگاه تهران[ویرایش]

ممتاز که استاد تمام دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و دارای مرتبه علمی استاد ممتازی این دانشگاه بود، از جمله اساتید مطرح علوم انسانی به شمار می‌رود که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به اجبار بازنشسته شدند.[۷]

سوابق تحصیلی[ویرایش]

  • اخذ دیپلم علوم طبیعى از دبیرستان پرووان پاریس، ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)؛
  • اخذ مدرک لیسانس حقوق سیاسى و عمومى از دانشکدۀ حقوق و اقتصاد دانشگاه پاریس، ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)
  • اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسى از مدرسۀ مطالعات سیاسى دانشگاه پاریس، ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)
  • اخذ مدرک فوق لیسانس(دیپلم) حقوق عمومى از دانشکدۀ حقوق دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۶۸)
  • اخذ مدرک دکتراى حقوق بین الملل و حقوق عمومى از دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۷۱)

سوابق شغلی[ویرایش]

  • عضو هیأت علمی و استاد ممتاز دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسى دانشگاه تهران
  • مدیر گروه حقوق بشر دانشکده
  • دریافت نشان درجه ۲ علمى ایران از دست رئیس جمهور وقت؛سید محمد خاتمی در سال ۱۳۸۳
  • عضو هیأت علمى دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰، ۷۴-۱۹۶۸
  • استادیار دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴
  • دانشیار دانشگاه تهران در سالهاى ۵۹ - ۱۳۵۴ و از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۶۵
  • استاد دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۵ تا کنون
  • عضو هیأت علمى دانشکدۀ روابط بین الملل وزارت خارجه درسالهاى ۸۰ – ۱۳۷۰
  • مدیر گروه حقوق بشر دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۸۳
  • عضو مؤسس و رئیس انجمن مطالعات حقوق بین الملل از سال ۱۳۸۱ تاکنون
  • عضو انستیتو حقوق بشر سان رمو
  • عضو انجمن حقوق بین الملل
  • عضو انجمن فرانسوى حقوق بین الملل
  • عضو شوراى آکادمى حقوق بین الملل لاهه
  • مشاور حقوقى کمیته بین الملل صلیب سرخ
  • ریيس سابق کميسيون حقوق بين الملل سازمان ملل
  • عضو هیأت تحریریۀ سالنامۀ حقوق بشر دوستانه بین المللى در هلند
  • تدریس در دانشگاه‌های تهران، در دانشگاههاى پاریس ۱ و پاریس ۲ ، پاریس ۱۰ ، پاریس ۱۳ ، دانشگاه ژنو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه فلوریدا و دانشگاه العین امارت

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • ایران و حقوق بین الملل - ۱۳۷۶ [۸]
  • حقوق بین الملل بشر دوستانه؛ مخاصمات مسلحانه داخلی ( به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۸۷ [۹]
  • حقوق بین الملل و سلاح های کشتار جمعی ( به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۹۰ [۱۰]
  • حقوق بین الملل بشر دوستانه در برابر چالش های مخاصمات مسلحانه عصر حاضر (به همراه دکتر فریده شایگان) - ۱۳۹۳ [۱۱]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیا فرانسوی
  2. ویکی‌پدیا انگلیسی
  3. ویکی‌پدیا عربی
  4. «پروفایل دکتر جمشید ممتاز». انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد. 
  5. «حقوقدان ايراني رئيس کميسيون حقوق بين الملل سازمان ملل شد». جام‌جم آنلاین، ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۴. 
  6. «برگزاری مراسم بزرگداشت جمشید ممتاز در لاهه هلند». خبرگزاری ایسنا، ۱۴ مرداد ۱۳۹۳. 
  7. «نوشداروی وزارت علوم، پس از بازنشستگی اساتید/ فهرست 40 استاد مطرح علوم انسانی که بازنشسته شدند». خبرآنلاین، ۳۱ خرداد ۱۳۹۲. 
  8. دکتر جمشید ممتاز. «ایران و حقوق بین‌الملل». نشر میزان. 
  9. «حقوق بین‌الملل بشردوستانه...». نشر میزان. 
  10. جمشید ممتاز٬.... «حقوق بین‌الملل و سلاح‌های...». نشر میزان. 
  11. دکتر جمشید ممتاز٬ دکتر فریده شایگان. «حقوق بین‌الملل بشردوستانه در برابر...». نشر مجد.