ملکشاه یکم
| ملکشاه | |
|---|---|
 |
|
| ترتیب | سومین شاه دودمان سلجوقی |
| زمان حکومت | ۴۸۵-۴۶۴ هجری قمری |
| شاه پیشین | آلپ ارسلان |
| شاه بعدی | محمود بن ملکشاه |
| سلسله | سلجوقیان |
| زادروز | |
| درگذشت | ۴۸۵ |
| زادگاه | |
| محل فوت | |
جلال الدین ملکشاه سلطان سلجوقی و فاتح آناتولی بود که به دنبال پیروزی پدرش آلپ ارسلان در نبرد ملازگرد امپراطوری بیزانس را از آناتولی بیرون راند. وی برادرزاده سلطان طغرل بنیانگذار سلسله سلجوقی است. تقویم جلالی اسم وی توسط گروهی از ریاضی دانان برجسته زمان وی به سر پرستی عمر خیام انجام گرفت.
ملکشاه قلمرو امپراطوری سلجوقی را تا سوریه و بین النهرین گسترش داد. او تنها پادشاه سلجوقی بود که پس از مناظره معروف مؤتمر علماء بغداد به تشیع گروید.[نیازمند منبع]
محتویات |
[ویرایش] لشکرکشیهای ملکشاه
ملکشاه پس از آنکه به شاهی رسید دست به یک سری لشکرکشی زد که در همه آنها پیروز شد.
مهمترین لشکرکشیهای او عبارتند از:
- لشکرکشی به کاشغر (غرب چین)
- لشکرکشی به انتاکیه (جنوب ترکیه) و حلب (در سوریه)
- لشکرکشی به اورشلیم (فلسطین) و دمشق (سوریه)
- خراجگذار کردن حجاز و کاهش نفوذ فاطمیون بر آسیا
[ویرایش] وزیران
در زمان ملکشاه وزیران لایق و با تجریه ایرانی مانندخواجه نظامالملک طوسی بر ایران نظارت داشتند و از این رو ایران بسیار پیشرفت داشت و در شغل هایی مانند کشاورزی پیشرفت هایی حاصل شد.[نیازمند منبع]
[ویرایش] میراث ملکشاه
پس از فوت ملکشاه امپراطوری سلجوقی تضعیف گشت و رقابت برای قلمرو پهناور آن میان پسرانش و برادرانش آغاز گشت. قلیج ارسلان سلطنت روم را دوباره بر پا کرد و توتوش اول در سوریه حاکم شد. در ایران سلطان محمود اول جانشین ملکشاه شد و در مقابل وی سه برادرش برکیاریق در عراق و محمد اول در بغداد و احمد سنجر در خراسان بودند.
این عدم اتحاد را دلیلی بر تقویت صلیبیون اول در این دوره دانسته اند.
| پیشین: آلپ ارسلان |
'پادشاه سلجوقی' ۴۸۵-۴۶۴ هجریقمری |
پسین: برکیارق |
|
||||||||||||||||||||||||||||
[ویرایش] منابع
- تاریخ دوم راهنمایی.
- جی. آ. بویل، تهران، تاریخ ایران کمبریج، انتشارات امیر کبیر، جلد پنجم.
- www.irib.ir
