جغرافیای برزیل

سواحل ریو دو ژانیرو، دومین شهر بزرگ برزیل، از شهرت جهانی برخوردار است

برزیل پوشیده از زمین‌های پست جنگل استوایی آمازن در شمال و تپه‌ها و کوه‌های کم ارتفاع در جنوب است؛ که محل سکونت بیشتر جمعیت برزیل و مرکز کشاورزی برزیل است. در طول ساحل اقیانوس اطلس نیز چندین رشته‌کوه دیده می‌شود که ارتفاع آنها اغلب کمتر از ۲٬۹۰۰ متر (۹٬۵۰۰ پا) است.

مرتفع‌ترین قله پیکو دا نبلین (قله اسطوره‌ای) نام دارد که دارای ارتفاعی حدود ۳٬۰۱۴ متر (۹٬۷۳۵ پا) است، و در ارتفاعات گیانا واقع شده‌است. رودخانه‌های اصلی برزیل رودخانه آمازن، بزرگ‌ترین رودخانه جهان از نظر حجم آب روان، و دومین رودخانه طویل جهان؛ رودخانه پارانا و شاخه اصلی آن رودخانه ایگوئاکو که دارای آبشار زیبای ایگوئاکو نیز هست، ریو نگرو، رودخانه سائو فرانچسکو، رودخانه شینگو، رودخانه مادیرا و رودخانه تاپاجوس.

از آنجایی که بیشتر مساحت برزیل در مناطق حاره‌ای واقع شده‌است، این کشور دارای تنوع آب و هوایی فصلی اندکی است. اما در جنوبی‌ترین نقطه برزیل دمای هوا در سطح پایین‌تر از مناطق حاره‌ای قرار دارد، و در مرتفع‌ترین نقاط این مناطق به صورت ادواری شاهد بارش برف و یخبندان نیز هستیم. میزان رطوبت در حوزه آبگیر آمازن بسیار مشهود است، اما در این منطقه خصوصا در نواحی شمال شرقی آن نواحی خشک‌تر نیز مشهود است. شماری از جزایر اقیانوس اطلس نیز بخشی از خاک برزیل را تشکیل می‌دهد.

• سائو پدرو ا سائو پائولو| مجمع‌الجزایر سنت پیتر و سنت پول
• روکاس آتول
• فرناندو د نورونها
• ترینداد و مارتیم واز

برزیل از نظر جغرافیایی عموماً به پنج منطقه مجزا تقسیم می‌شود: مناطق شمال، شمال شرقی، غرب مرکزی، جنوب شرقی و جنوب.

• شمال ۲۷/۴۵ درصد از خاک برزیل را تشکیل داده و این منطقه کمترین تعداد ساکنان برزیل را در خود جای داده‌است. این منطقه (به استثنای مانائوس که دارای یک منطقه صنعتی معاف از مالیات است) نسبتاً غیر صنعتی و غیر توسعه یافته‌است. این منطقه دارای وسیع‌ترین جنگل‌های استوایی جهان و بسیاری از بومیان قبایل برزیل است.
• شمال شرقی برزیل یک سوم از جمعیت برزیل را در خود جای داده‌است.این منطقه دارای تنوع فرهنگی است، که ریشه‌های فرهنگی آن به دوران استعمار پرتغال، سیاه‌پوستان برزیل و برخی سرخ‌پوستان برزیل بازمی‌گردد.این منطقه فقیرترین منطقه برزیل است و دارای دوره‌های طولانی خشکسالی نیز هست.شهرت این منطقه بیشتر به خاطر ساحل زیبای آن است.
• غرب مرکزی منطقه‌ای است که پایتخت برزیل یعنی برازیلیا در آن واقع شده‌است. گرچه این منطقه در مقایسه با دیگر مناطق برزیل دارای تراکم جمعیتی پایین‌تری است که این امر نیز بیشتر ناشی از آن است که بیشتر این منطقه پوشیده از پنتانال است که وسیع‌ترین باطلاق‌های جهان را در خود جای داده، و نیز بخش اندکی از جنگل‌های استوایی آمازن در شمال غربی این منطقه‌است. با این وجود، بیشتر این منطقه پوشیده از پوشش سرادو، وسیع‌ترین گرمدشت جهان است. این منطقه همچنین مهم‌ترین منطقه برزیل از دید کشاورزی نیز هست. مهم‌ترین شهرهای این منطقه عبارت‌اند از: برازیلیا، گوئیانیا، کمپوگراند و کویابا.
• جنوب شرقی ثروتمندترین منطقه برزیل است و دارای متراکم‌ترین جمعیت نیز هست. جمعیت این منطقه از جمعیت هر یک از کشورهای واقع در آمریکای جنوبی بیشتر است، و یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان را در خود جای داده‌است. مهم‌ترین شهرهای این منطقه عبارت‌اند از دو شهر بزرگ کشور یعنی سائوپائولو و ریو دو ژانیرو. این منطقه از تنوع بسیاری برخوردار است، و دارای بزرگ‌ترین مرکز تجاری کشور یعنی سائوپائولو، شهرهای تاریخی میناس گرایس است و مرکز آن بلو هوریزونته یعنی سومین شهر بزرگ کشور، سواحل مشهور ریودوژانیرو و نیز ساحل مشهور اسپیریتو سانتو است.
• جنوب ثروتمندترین منطقه (از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی) است، و دارای بهترین استاندارد زندگی در کشور است. این منطقه همچنین قدیمی‌ترین منطقه برزیل نیز هست، و در نواحی مرتفع آن به صورت ادواری شاهد یخبندان و بارش برف نیز هستیم.

مهاجران اروپایی که بیشتر از نژادهای ایتالیایی، آلمانی، پرتغالی و اسلاو هستند بیشتر در این منطقه ساکن هستند، و این منطقه به وضوح از فرهنگ این مهاجران تأثیر چشمگیری پذیرفته‌است. مهم‌ترین شهرهای این منطقه عبارت‌اند از: پورتو آلگره، کوریتیبا، فلوریانوپلیس، بلومناو، نووو هامبورگو، لوندرینا، ککسیاس دو سول و جوینویل است.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جغرافیای برزیل موجود است.