جعفر شهری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| تولد | ۱۲۹۳ خورشیدی عودلاجان تهران |
| مرگ | ۶ آذر ۱۳۷۸ تهران |
| مدفن | قطعه ۸۸ بهشت زهرا (قطعه هنرمندان)، تهران |
| زمینه فعالیت | نویسندگی، تهرانپژوهی |
| ملیت | ایرانی |
جَعفَر شَهری باف (۱۲۹۳[۱] در عودلاجان تهران - ۶ آذر ۱۳۷۸ در تهران) از نویسندگان ایرانی و پژوهنده تاریخ تهران بود.
شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان میکند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعهای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه است.
سه رمان از رمانهای او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سهگانهای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنجهای مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میانسالی اوست.
شهری در نوشتههای خود از واژههای گوناگون و اصیل و اصطلاحات تهرانی بهره زیادی میگیرد.
دکتر عباس میلانی، از ایرانشناسان معاصر، در نوشتاری به انگليسی زير عنوان "تهران و تجدد، هفتخوان شخصی جعفر شهری" آثار و شخصیت جعفر شهری را بررسی کردهاست.[۱] [۲]
[ویرایش] آثار
- طهران قدیم (۵ جلدی)
- تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم (۶ جلدی)
- قند و نمک
- شکر تلخ
- حاجی در فرنگ
- حاجی دوباره
- انسیه خانم
- گزنه
- قلم سرنوشت
- کتاب علی (ع)
[ویرایش] منابع و پانویسها
*شهری، جعفر، قلم سرنوشت، تهران: انتشارات معین، ۱۳۷۸، شابک: ۶-۷۱-۵۶۴۳-۹۶۴. یادداشت ناشر.
- ↑ در شب تاجگذاری احمدشاه
- ↑ دکتر عباس میلانی، نوشتار خود را در سومین کنفرانس دوسالانه بررسیهای ايرانی (واشينگتن، مه ۲٠٠٠) عرضه كرده است.
