جیمز کلیولند «جسی» اوونز (به انگلیسی: James Cleveland "Jesse" Owens) (۱۲ سپتامبر ۱۹۱۳ - ۲۱ مارس ۱۹۸۰) یک دونده مرد آمریکایی بود. او در بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین حضور داشت.
او توانست در آن مسابقات ۴ مدال طلا را از آن خود کند[۱].او در سال ۱۹۳۶ میلادی در حضور هیتلر توانست مدال دو ۱۰۰ متر مردان را کسب کند. همکنون قسمت ویآیپی ورزشگاه المپیک شهر برلین به نام اوست[۲]. او اولین ورزشکاری است که به تبلیغ برای لوازم ورزشی پرداخت[۳].
ورزش در آلمان نازی[ویرایش]
اوج مسائل ورزشی در آلمان نازی را می توان مسابقات المپیک تابستان ۱۹۳۶ دانست که البته مسائل سیاسی نیز در آن نقش پررنگی داشت به خصوص آنکه نازیها این مسابقات را تبلیغی برای برتری نژاد آریایی می دانستند. انتخاب ورزشکاران آلمانی پیش از آنکه به مهارت آنها در ورزش اهمیت داشته باشد به چهره آریایی آنها اهمیت داشت.
حضور سیاه پوستان در المپیک[ویرایش]
طی مسابقات المپیک تابستانی برلین تعدادی از دوندگان سیاه پوست آمریکایی نیز به دریافت مدال المپیک نائل شدند. روزنامه های آمریکایی برنده شدن مدال توسط دوندگان سیاه پوست و دریافت مدال توسط مقامات عالی رتبه آلمان و همچنین تشویق آنها از طرف تماشاگران آلمانی را ردی بر فرضیه نژادپرستی نازی ها دانستند. البته موضوع مهم دیگری در خصوص سیاه پوستان ماجرای دست ندادن هیتلر با دونده سیاه پوست آمریکایی جسی اونز *[۱] است. رسانه های مخالف دولت هیتلر تبلیغات وسیعی بر روی این موضوع انجام دادند. اما در حقیقت آن روز هیتلر به دستور کمیته برگزاری المپیک و به دلیل تسریع در امر مراسم اهدای جوایز از دست دادن با هر ورزشکازی چه آلمانی و چه غیز آلمانی منع کرده بود[۴] [۵] اونز گفته است که او و هیتلر برای یکدیگر دست تکان داده اند.[۶] با اینحال بگفتهٔ برخی منابع انگلیسی زبان، هیتلر از پیشنهاد عکس انداختن با اونز بشدت خشمگین شد و استفاده آمریکاییان از سیاهپوستان در المپیک را خجالتآور خوانده بود.[۷][۸][۹][۱۰] اونز گفته است که هیتلر به او احترام گذاشته و دست تکان داد، در حالیکه رئیس جمهور آمریکا حتی به وی یک تلگرام نزد.[۱۱][۱۲] در حالی که هیتلر برای او یک عکس یادبود کابینه اش را با امضابی خودش تقدیم کرد.[۱۳] اونس می گوید پس از همه این ماجراها با هیتلر، وقتی به کشور خودم برگشتم حق نداشتم جلوی اتوبوس سوار شوم. من برای دست دادن با هیتلر دعوت نشدم، ولی برای دست دادن با رییس جمهور خود مان هم به کاخ سفید دعوت نشدم.[۱۴] آمریکا در این سالیان دوران جدایی نژادی خود را میگذراند، و لذا دیدگاه اونز تعجبآور نیست. اونز از هیتلر بعنوان مردی «متین» یاد میکرد[۱۵]، و لذا توسط برخی یک طرفدار هیتلر نیز نامیده شده، اما دیدگاههای شخصی او را سیاهپوستان دیگر لزوما نداشتند.[۱۶]
- ↑ «جسی اونز مردی که در برلین هیتلر را شکست داد» (فارسی). مجله اینترنتی ایرانیان مالزی، .
- ↑ «برلین» (فارسی). وبگاه وردکاپ ایران، ۲۳ مرداد ۱۳۸۷. بازبینیشده در مرداد ۱۳۸۷.
- ↑ «جدال دو برادر و تأثیر آن بر جهان ورزش» (فارسی). وبگاه همشهری آنلاین، ۲۳ مرداد ۱۳۸۷.
- ↑ نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، بخش ۳، بخشی از موفقیت ها و اصلاحات اجتماعی هیتلر، صفحه ۶۹ ، ۷۰
- ↑ Hitler and Jesse Owens
- ↑ http://news.google.co.uk/newspapers?id=zsoaAAAAIBAJ&sjid=IkwEAAAAIBAJ&pg=1814,6536771&dq=jesse-owens+hitler&hl=en
- ↑ African Americans and Popular Culture: Theater, film, and television. Volume 1. Todd Boyd. Publisher ABC-CLIO, 2008. ISBN 0-275-98923-2 pp.173
- ↑ Hitler, 1936-45: nemesis. Ian Kershaw. Publisher W. W. Norton & Company, 2001. ISBN 0-393-32252-1 pp.7
- ↑ "All governments lie": the life and times of rebel journalist I.F. Stone. Myra MacPherson. Publisher Simon and Schuster, 2006. ISBN 0-684-80713-0 pp.148
- ↑ Jesse Owens: Junior world biographies. Richard Scott Rennert. Publisher Chelsea Juniors, 1991. ISBN 0-7910-1570-X pp.79
- ↑ Triumph: the untold story of Jesse Owens and Hitler's Olympics. Jeremy Schaap. Publisher Houghton Mifflin Harcourt, 2007. ISBN 0-618-68822-6 p.211
- ↑ Runner's World. "The Olympian and The Dictator". Mar 2007. Vol. 42, No. 3 ISSN 0897-1706 Published by Rodale, Inc. pp.121
- ↑ http://pqasb.pqarchiver.com/baltsun/access/1673318912.html?FMT=ABS&FMTS=ABS:AI&type=historic&date=Aug+18%2C+1936&author=&pub=The+Sun+%281837-1985%29&desc=OWENS+WEIGHS+HIS+PRO+OFFERS&pqatl=google
- ↑ http://espn.go.com/sportscentury/features/00016393.html
- ↑ Jesse Owens: an American life Sport and society. William J. Baker. University of Illinois Press, 2006. ISBN 0-252-07369-X pp.289
- ↑ Nazi games: the Olympics of 1936. David Clay Large. Publisher W. W. Norton & Company, 2007. ISBN 0-393-05884-0 pp.233