جری گارسیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جری گارسیا
Jerry Garcia.jpg
جری گارسیا در کنسرت گریتفول دِد در سال ۱۹۸۷
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی جروم جان گارسیا
(به انگلیسی: Jerome John Garcia)
نام مستعار کاپیتان تریپس، مرد چاق، بیلچه [۱]
تولد ۱ آگوست ۱۹۴۲
سن فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت آمریکایی ایالات متحده آمریکا
مرگ ۹ آگوست ۱۹۹۵ (۵۳ سال)
فارست نالز، کالیفرنیا، ایالات متحده
سبک‌ها کانتری راک، بلوز راک، پروگرسیو راک، بلوگرس، فولک راک
سازها گیتار، بانجو، پیانو[۲]
سال‌های فعالیت ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۵
نقش‌های مرتبط گرتفول دد، لژیون او مری، رکانسترکشن، گروه جری گارسیا
وب‌گاه JerryGarcia.com
سازهای برجسته
گیبسون‌های سری اس‌جی
Guild Starfire
گیبسون لس‌پال ۱۹۵۷
فندر استراتوکستر الیگیتر
گیتارهای دوگ ایروین

جری گارسیا (به انگلیسی: Jerry Garcia) موسیقی‌دان، راک آمریکایی بود که بیشتر به‌عنوان رهبر و گیتاریست گروه گریتفول دِد شناخته می‌شود.[۳] او به همراه گریتفول دِد، به عنوان یکی از رواج‌دهندگان جنبش هیپی در فاصلهٔ دههٔ ۶۰ تا ۹۰ میلادی شهرت دارد.[۴]

مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، جری گارسیا را در رتبه ۱۳ قرار داد.[۵]

سال‌های آغازین[ویرایش]

جری گارسیا در ۱ آگوست ۱۹۴۱ در سن فرانسیسکو به‌دنیا آمد. او تبار اسپانیایی، ایرلندی و سوئدی داشت. پدرش -که در سال ۱۹۱۹ از اسپانیا به آمریکا مهاجرت کرده بود- یک موزیسین بازنشسته بود و مادرش یک پرستار بود[۶] که به‌صورت تفننی پیانو می‌نواخت.[۷] آن‌ها با الهام از نام جروم کِرن، او را جروم جان (به انگلیسی: Jerome John) نام نهادند.[۸]

جری دومین و آخرین فرزند خانواده‌اش پس از برادری به نام کلیفورد ریمون(زادهٔ ۱۹۳۷) بود. او استعداد موسیقی‌اش را از سن پائین آشکار کرد[۹] و بیشتر دوران کودکی‌اش را به فراگیری پیانو گذراند.[۱۰]

در ۴ سالگی -زمانی که با برادرش سرگرم شکستن هیزم بودند- دو بند انگشت میانی دست راست جری بر اثر ضربهٔ تبر قطع شد.[۱۱] مادرش انگشت قطع شده را لای یک دستمال پیچید، پدرش او را به نزدیک‌ترین بیمارستان که در ۳۰ مایلی آن‌ها قرار داشت رساند و پزشکان انگشت را در جای خودش پیوند زدند.[۱۲]

یک سال بعد جری ۵ ساله شاهد غرق شدن و مرگ پدرش در یک حادثهٔ ماهیگیری بود.[۱۳] بعد از آن واقعه -چون مادرش دوباره ازدواج کرد و سر کار می‌رفت- جری را برای مدتی به پدربزرگ و مادربزرگ‌اش سپرد.

مدتی بعد نزد مادر و ناپدری‌اش بازگشت و مادرش او را همراه خودش به باری که با همسرش آن‌جا را اداره می‌کردند می‌برد. بیشتر مشتریان آن‌ها دریانوردانی بودند که از خاور دور، خلیج فارس و فیلیپین به آن‌جا سفر می‌کردند و برای جری خردسال از تجربه‌های سفرهای دریایی‌شان می‌گفتند.[۱۴]

در تولد پانزده سالگی جری، مادرش برای او یک آکاردئون گرفت. گارسیا بعداً در مصاحبه با رولینگ استون در این‌باره گفته بود:[۱۵]

به مادرم گفتم: خدای من! من این آکاردئون را نمی‌خواهم و دوست دارم یک گیتار الکتریک داشته باشم. بنابراین ما آکاردئون را به یک امانت فروشی دادیم و به جایش یک گیتار دن‌الکترو به همراه یک آمپلی‌فایر کوچک گرفتیم و پسر! انگار در بهشت بودم! بعد از گرفتن گیتار من تمام کارهای دیگرم را رها کردم.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

جری گارسیا در سن ۱۷ سالگی از دبیرستان اخراج شد و پس از آن به‌مدت ۹ ماه در ارتش آمریکا خدمت کرد. پس از خروج از ارتش، به نواختن گیتار در کلوپ‌های سن فرانسیسکو مشغول شد و در همان زمان از راه تدریس و فروشندگی در یک فروشگاه موسیقی روزگار می‌گذراند.[۱۶] مدتی بعد به پالو آلتوی کالیفرنیا نقل مکان کرد که در آن‌جا با رابرت هانتر آشنا شد و رابطهٔ دوستی میان‌شان برقرار شد. هانتر بعدها به‌عنوان ترانه‌سرای اصلی آثار گارسیا شناخته شد.[۱۷] در همان دوره بود که با فیل لِش(بیسیست آیندهٔ گریتفول دِد) آشنا شد.[۱۸]

در سال ۱۹۶۲ مدتی به نواختن بانجو برای چند گروه دوره‌گرد محلی پرداخت.[۱۹] دو سال بعد به همراه باب ویر(ریتم گیتار) و ران مک‌کرنن(کیبورد) گروه Mother McCree's Uptown Jug Champions را بنیان گذاردند.[۲۰] در سال ۱۹۶۵ نام گروه را به وارلاکس (به انگلیسی: the Warlocks) تغییر دادند.[۲۱] در این دوره لِش به عنوان نوازندهٔ گیتار باس و بیل کروتزمن به عنوان درامر به اعضای گروه اضافه شده بودند.[۲۲] آن‌ها زمانی که متوجه شدند گروه دیگری قبل از آن‌ها با نام وارلاکس وجود داشته نام گروه را به گریتفول دِد (به انگلیسی: Grateful Dead) تغییر دادند. مردهٔ سپاس‌گزار نام یک افسانهٔ عامیانه بود که جری گارسیا آن را در یک واژه‌نامه پیدا کرد و برای اسم جدید گروه پیشنهاد داد.[۲۳] این عبارت به شخص درگذشته یا روح او اشاره می‌کند که از کسی که مراسم خاکسپاری او را ترتیب داده یا برایش خیرات کرده، قدردانی می‌کند.

مرگ[ویرایش]

گارسیا در دههٔ پایانی زندگی‌اش با مشکل‌های متعدد جسمانی روبرو شد. افزایش غیر قابل کنترل وزن او در نهایت باعث شد تا یک‌بار در سال ۱۹۸۶ به اغمای ناشی از بیماری دیابت فرو رود. این اتفاق نزدیک بود به قیمت جانش تمام شود. او سال‌ها با مشکل اعتیادش به هروئین دست و پنجه نرم کرد[۲۴] و بالاخره در آگوست سال ۱۹۹۵ زمانی که در یک کلینیک، دورهٔ ترک اعتیاد را سپری می‌کرد بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت.[۲۵]

در پی مرگ گارسیا، بیل کلینتون(رئیس جمهور وقت آمریکا) لقب «یک نماد آمریکایی» را به او اعطا کرد و در ۱۳ آگوست همان سال نشان یادبود او در گلدن گیت پارک سانفرانسیسکو قرار داده شد.[۲۶] باب دیلن در زمان مرگ دوست قدیمی‌اش گفته بود:[۲۷]

هیچ روشی وجود ندارد که بتوان با آن برای عظمت و بزرگی گارسیا به‌عنوان یک انسان یا نوازنده مقیاسی قائل شد. فکر نمی‌کنم هیچ ستایشی بتواند حق مطلب را در مورد او بجای آورد...

چند ماه بعد از مرگ جری گارسیا، اعضای گریتفول دِد، گروه را برای همیشه منحل کردند.[۲۸]

گیتارها[ویرایش]

جری گارسیا در طول زندگی حرفه‌ای‌اش با سازهای مختلفی نوازندگی کرد، از فندرهای استراتوکستر تا گیبسون‌های لس‌پال. او در طول ۳۰ سال فعالیت موسیقی‌اش از ۲۵ گیتار مختلف استفاده کرد.[۲۹]

در ۸ مه سال ۲۰۰۲ دو گیتار او با نام‌های[۳۰] ولف(برند اَلِمبیک) و تایگر(برند ایروین) در نیویورک به حراج گذاشته شدند.[۳۱] تایگر با قیمت سرسام‌آور ۹۵۷۵۰۰ دلار و ولف به قیمت ۷۸۹۵۰۰ دلار فروخته شد. مجموع قیمت این دو ساز رقمی معادل ۱٬۷۴ میلیون دلار بود که در نوع خود-فروش آلات موسیقی- یک رکورد جدید جهانی به‌شمار می‌آمد.[۳۲] تایگر در کلکسیون شخصی جیم ایرسی-مالک باشگاه فوتبال ایندیاناپلیس کالتس- نگهداری می‌شود.[۳۳]

میراث[ویرایش]

جری گارسیا در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۴[۳۴] ۳ بار ازدواج کرد که حاصل آن چهار فرزند دختر بود.[۳۵]

گارسیا در سال ۱۹۹۴ به همراه هم‌گروهی‌هایش در گریتفول دِد به عضویت تالار مشاهیر راک اند رول درآمدند.[۳۶]

پروف(خوانندهٔ هیپ‌هاپ آمریکایی) یک سال قبل از مرگش آلبومی با نام در جستجوی جری گارسیا را روانهٔ بازار کرد.[۳۷] آلبوم در ۹ آگوست سال ۲۰۰۵ و در دهمین سالگرد مرگ گارسیا منتشر شد و به رهبر گریتفول دِد تقدیم شد.[۳۸]

«شرکت بستنی‌سازی بن و جری» با الهام از نام جری گارسیا، از سال ۱۹۸۷ بستنی‌های طعم گیلاس‌اش را با نام «چری گارسیا» (به انگلیسی: Cherry Garcia) به بازار عرضه می‌کند.[۳۹] این اولین بار بود که یک بستنی با طعم نامیده شده از روی اسم یک موزیسین به بازار می‌آمد. بستنی «چری گارسیا» به سرعت به یکی از طعم‌های پرطرفدار بستنی‌های بن و جری تبدیل شد. آن‌ها در پی مرگ گارسیا به احترام او بستنی‌های «چری گارسیا» را همراه با گیلاس‌های سیاه رنگ روانهٔ بازار کردند.[۴۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. بیوگرافی جری گارسیا در IMDB
  2. بیوگرافی جری گارسیا در EveryGuitarist.com
  3. بیوگرافی جری گارسیا در AllMusic
  4. بیوگرافی جری گارسیا در infoplease.com
  5. سایت نشریه رولینگ استون
  6. بیوگرافی جری گارسیا در MusicianGuide.com
  7. بیوگرافی جری گارسیا در sfmission.com
  8. بیوگرافی جری گارسیا در sfmission.com
  9. مصاحبهٔ رولینگ استون با جری گارسیا
  10. وب‌گاه levity.com
  11. بیوگرافی جری گارسیا در hotshotdigital.com
  12. سندی تروی. کاپیتان تریپس: بیوگرافی جری گارسیا. نشر تاندرز ماوث، ۱۹۹۴. ص.۴. ISBN 1-56025-076-3. 
  13. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه msn
  14. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه answers.com
  15. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه enotes.com
  16. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه Biography.com
  17. بیوگرافی جری گارسیا درAOL Music
  18. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاهAllMusic
  19. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاهLiveDaily.com
  20. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاهLyricSystem.com
  21. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاه آمازون
  22. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاه pandora.com
  23. تاریخچهٔ گریتفول دِد در وب‌گاه TheFilter.com
  24. وب‌گاه رسمی تالار مشاهیر راک ان رول
  25. بیوگرافی جری گارسیا در دانشنامهٔ بریتانیکا
  26. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه spiritus-temporis.com
  27. یادبود جری گارسیا در وب‌گاه webtransplant.com
  28. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه Billboard.com
  29. دربارهٔ گیتارهای جری گارسیا در وب‌گاه Dozin.com
  30. نام‌هایی که خود گارسیا روی آن‌ها گذاشته بود
  31. گیتارهای جری گارسیا به حراج گذاشته شد
  32. گیتارهای جری گارسیا رکورد بر جا گذاشتند
  33. وب‌گاه نیویورک تایمز
  34. بیوگرافی جری گارسیا در IMDB
  35. دربارهٔ جری گارسیا در وب‌گاه hermit.cc
  36. وب‌گاه رسمی تالار مشاهیر راک ان رول
  37. در جستجوی جری گارسیا در وب‌گاه آمازون
  38. در جستجوی جری گارسیا در وب‌گاه hiphopgalaxy.com
  39. گاه‌شمار بستنی‌های بن و جری در وب‌گاه benjerry.com
  40. بیوگرافی جری گارسیا در وب‌گاه tv.com

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jerry Garcia»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ مارس ۲۰۰۹).