جرم یقه سفید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جرم یقه سفید در اشارات حقوقی و قانونی دلالت بر سواستفاده افراد بلند پایه از موقعیت و مقام خود است که بیشتر با جرایم مالی همراه‌است. این نظریه نخستین بار توسط جرم‌شناس آمریکایی ادوین ساترلند در دهه ۵۰ میلادی مطرح‌شد.

بر اساس تفکرات وی جرم‌های یقه سفید بیانگر فعالیت‌های غیرقانونی است که از اشخاص سرشناس و درخور احترام صوری و طبقه بالای جامعه سر می‌زند. شغل و موقعیت اجتماعی و اشرافی این دسته از جنایتکاران ایجاب می‌کند که مانند طبقه ممتاز جامعه بهترین و گرانبهاترین لباس با یقه سفید بر تن پوشند و صورت ظاهرشان موجب شود تا مردم به آنها گمان بد نبرند و چپاول و غارتگری را دون شان انگارند.[۱]

منبع[ویرایش]

  1. علی ایرانمش. «کنکاشي در يک دگرديسي مجرمانه: آنها از پس پرده همه چيز را کنترل مي کنند»(فارسی)‎. روزنامه اعتماد، ۱۳۸۶/۵/۱۳. بازبینی‌شده در ۲ تیر ۱۳۹۰.