جترونیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جترونیک یک نام تجاری برای یک سری از تکنولوژیهای سیستم تزریق سوخت در خودروهای بنزینی است که توسط شرکت بوش ابداع و توسعه یافته‌است

دی جترونیک (۱۹۶۷–۱۹۷۶)[ویرایش]

دی جترونیک که در ابتدا جترونیک نامیده می‌شد یک سیستم تزریق سوخت آنالوگ است که دارای یک سنسور فشار در مانیفولد ورودی بود و محاسبه مقدار پالسهای تزریق سوخت مورد نیاز موتور را میسر می‌ساخت.

کا جترونیک (۱۹۷۳–۱۹۹۲)[ویرایش]

تزریق سوخت به روش مکانیکی مداوم است که درآن سوخت به طور مداوم از انژکتورها پاشش می‌شود و این تفاوت آن با نوع پالسی است که تزریق سوخت بصورت منقطع انجام می شود.در این سیستم یک پمپ فشاری تا حدود ۵ بار تولید می‌کند این سیستم در آمریکا با نام CIS شناخته می‌شود. در این سیستم هیچ سیستم کنترلی حلقه لامبدا استفاده نمی‌شد.

کا جترونیک لامبدا[ویرایش]

این یک نوع از کا جترونیک با سیستم کنترلی حلقه بسته لامبدا است و در آمریکا با نام کا یو جترونیک شناخته می‌شود.این سیستم مطابق مقررات آلاینده‌های کالیفرنیا گسترش پیدا کرد که بعداً کا ای جترونیک نام گرفت. اولین طرح آن در خودرو ولو ۲۶۵ در سال ۱۹۷۶ بکار گرفته شد.

کا ایی جترونیک (۱۹۸۵–۱۹۹۳)[ویرایش]

تزریق سوخت مکانیکی با کنترل کننده‌های الکتورنیکی است. در این نوع واحد کنترل الکتونیک ECU هم از نوع انالوگ بکار برده می‌شد و هم از نوع دیجیتال و سیستم هم ممکن بود با حلقه بسته لامبداکنترل شود یا بدون آن. این سیستم در آمریکا با نام CIS_E شناخته می‌شد.بعداً نوع KE۳ (CIS-E III با قابلیت تشخیص ضربه احتراق جای ان را گرفت.

ال جترونیک (۱۹۷۴–۱۹۸۹)[ویرایش]

LE۱-Jetronic، LE۲-Jetronic، LE۳-Jetronic (۱۹۸۱–۱۹۹۱

ال یو جترونیک (۱۹۸۳–۱۹۹۱)[ویرایش]

ال اچ جترونیک (۱۹۸۲–۱۹۹۸)[ویرایش]

مونو جترونیک (۱۹۸۸–۱۹۹۵)[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی