جبهه کارگری آلمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرچم DAF
سربند.
الماس

جبهه کارگری آلمانی یا ده آ اف (به آلمانی: Deutsche Arbeitsfront, DAF)‏ سازمان سندیکای ناسیونال سوسیالیست بود که پس از رسیدن آدولف هیتلر به قدرت جایگزین سندیکاهای متعدد جمهوری وایمار شد.

روبرت لی، که هدف آن را ایجاد یک جامعه اجتماعی و سازنده واقعی اعلام کرد رهبر آن بود. د آ اف در تئوری فضایی بود که کارگران و مالکین از مجرای آن می‌توانستند علایق مشترک شان را نمایندگی کنند. حقوقها توسط ۱۲ هیات امنای د آ اف تعیین می‌شد. کارمندان حقوقهای بالا و تضمین شغلی دریافت کردند، اخراج بشدت سخت شد، برنامه‌های تامین اجتماعی توسط جبهه کارگری آغاز شد، غذاخوری، وقفه در کار و برنامه منظم کاری و برنامه‌های رفاهی شروع شد و کارگران آلمانی نتیجتاً عموماً از آن چه ده آ اف در عوض وفاداری کامل به ایشان می‌داد راضی بودند.

منابع [ویرایش]

  • McDonough, Frank (1999); Hitler and Nazi Germany (Cambridge Perspectives in History). Cambridge: Cambridge University Press ISBN 0-521-59502-9
  • Smelser, Ronald M. (1988); Robert Ley, Hitler's Labour Front Leader. Oxford: Berg Publishers ISBN 0-85496-161-5