جبرهای پردازه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جبرهای پردازه، دسته ای از ابزارهای مدلسازی و توصیف پردازه های هستند که در مبحث همروندی علم کامپیوتر مطرح می‌شوند. از مهمترین ویژگیهای این روش مدلسازی، ترکیب پذیری(Compositionality) مدلها در حوزه نحوی و معنایی است.

تاریخچه[ویرایش]

مبحث جبر پردازه در دهه هفتاد قرن بیستم میلادی مطرح شد. پیش از این زمان تنها مطلب در حوزه همروندی، شبکه های پتری بودند که توسط پتری در سال 1962 مطرح شدند. در اوایل دهه 70، سه روش تحلیل صوری برنامه های کامپیوتری مطرح شد که معروفترین آن معنای عملیاتی بود.

تعریف[ویرایش]

"پردازه"، در اصطلاح به رفتار یک سیستم اشاره دارد و سیستم هم به نوبه خود موجودیتی است که از خود رفتاری را نشان میدهد. یک رفتار، مجموعه ای از رخدادها و اعمالی است که از سیستم سر میزند و یا برای سیستم پیش میآید. علاوه بر این رفتار سیستم شامل ترتیب انجام شدن، زمانبندی و احتمالات مرتبط با هرکدام از این رخدادها و اعمال نیز میباشد. اصطلاح جبر، در این حوزه، اشاره به خواص جبری و قاعده ای در مدلسازی رفتار سیستم دارد. به زبان دیگر، یک جبر هر ساختار ریاضی است که قواعد داده شده در رابطه با عملگرهای پایه ای خود را ارضا میکند.(برای بحث دقیقتر به "گروه" مراجعه کنید) هر عضو مجموعه تعریف شده توسط جبر پردازه، یک پردازه خواهد بود که با استفاده از قواعد موجود در جبر پردازه میتوان بر روی آنها "محسابات" انجام داد.

ترکیب پذیری[ویرایش]

ترکیب پذیری خاصیتی است که اولین بار توسط فریگه مطرح شد. طبق این خاصیت، هر سیستم تجزیه‌پذیر را می‌توان به صورت اجزایی که با عملگرها به یکدیگر متصلند مدل کرد. اگر معنای هر جزء و فرایندی که هر عملگر در حوزه معنایی انجام می‌دهد را بدانیم، می‌توانیم معنای کلی سیستم را بدست بیاوریم.

نمونه هایی از جبرهای پردازه[ویرایش]

از نمونه های جبرهای پردازه میتوان موارد زیر را نام برد:

  • جبر پردازه CCS
  • جبر پردازه CSP
  • جبر پردازه ACP

منابع[ویرایش]

  • "Process Algebras: Equational Theories of Communicating Processes. J. C. M. BAETEN, T. BASTEN, M. A. Reniesrs"
  • "F.J. Pelletier, The principle of semantic compositionality"