جایزه اولاف پالمه
بنیاد اولاف پالمه در سال ۱۹۸۷ برای ایجاد تفاهم بینالمللی و امنیت مشترک، و با گرامیداشت تلاشهای بشردوستانهٔ اولاف پالمه*[۱]، نخست وزیر سوئد تاسیس شد[۲].
اولاف پالمه از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۶ رهبر حزب سوسیال دمکرات سوئد بود و دو دوره نخست وزیر شد و در سال ۱۹۸۶ ترور و کشته شد[۲].
محتویات |
جایزه اولاف پالمه [ویرایش]
هر سال در سالگرد تولد پالمه (برابر با ۳۰ ژانویه)، «جایزه اولاف پالمه»*[۳] به فرد/افرادی اهدا میشود که در جهت اهداف بشردوستانه و ترقیخواهانه اولاف پالمه فعالیت داشته باشند[۲].
نخستین جایزه پالمه در ۱۹۸۷، به خاطر مبازرات کارگران سیاهپوست اتحادیهٔ کارگران معدنکار آفریقای جنوبی برای دستیابی به حقوق و ارزشهای انسانی، به کیریل رامافوزا، رهبر این اتحادیه اهدا شد. در سال ۲۰۰۷ نیز جایزه به پروین اردلان از ایران به دلیل تلاش موفق او در برابریِ حقوقیِ زنان و مردان در ایران تعلق گرفت[۲].
برندگان جایزه پالمه[۲] [ویرایش]
| سال | نام برنده | ملیت | سازمان |
|---|---|---|---|
| ۱۹۸۷ | کریل رامافوزا | ||
| ۱۹۸۸ | خاویر پرز دکوئیار | دبیر کل سازمان ملل | |
| ۱۹۸۹ | واسلاو هاول | ||
| ۱۹۹۰ | هارلم دسئیر | ||
| اس او اس راسیسم | |||
| ۱۹۹۱ | سازمان عفو بینالملل | ||
| ۱۹۹۲ | آرزو عبدالهیوا | ||
| آناهیت بایندر | |||
| ۱۹۹۳ | تشکیلات دانشجویان برای سارایو | ||
| ۱۹۹۴ | وی ینگشنگ | ||
| ۱۹۹۵ | سازمان جوانان فلسطینی الفتح | ||
| سازمان جوانان لیبرال اسرائیل | |||
| ۱۹۹۶ | بروس هریس | آمریکای مرکزی | |
| کازا آلیانزا | |||
| ۱۹۹۷ | سلیمه غزالی | ||
| ۱۹۹۸ | سابق |
سازمان گزارشگران مستقل | |
| ۱۹۹۹ | کردو باکسی | ||
| ۲۰۰۰ | برایان استیونسن | ||
| ۲۰۰۱ | فضل حسن عابد | ||
| ۲۰۰۲ | هنان اشراوی | ||
| ۲۰۰۳ | هانس بلیکس | ||
| ۲۰۰۴ | لودمیلا آلکسیوا | ||
| سرگئی کووالیوف | |||
| آنا بولیتکوساکایا | |||
| ۲۰۰۵ | دائو آونگ سان سو کی | ||
| ۲۰۰۶ | کوفی عنان | دبیرکل وقت سازمان ملل متحد | |
| مسعاد محمدعلی | وکیل مبارز | ||
| ۲۰۰۷ | پروین اردلان | ||
| ۲۰۰۸ | Denis Mukwege | ||
| ۲۰۰۹ | کارستن ینسن |
منابع [ویرایش]
پیوند به بیرون [ویرایش]
- http://www.palmefonden.se وبگاه رسمی