جان شیفته
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| کتابنما | |
| جان شیفته | |
|---|---|
| نویسنده: | رومن رولان |
| مترجم: | محمود اعتمادزاده |
| طرح جلد: | بیژن شفیعی |
| ناشر: | انتشارات ابوریحان |
| تعداد جلد: | چهار جلد |
| زبان اصلی: | فرانسوی |
جان شیفته رمانی است چهار جلدی از رومن رولان .
فضای داستان جان شیفته، فرانسه در ابتدای سده بیستم است و رمان وضعیت اجتماعی این دوران را برای خواننده به تصویر میکشد. از سوی دیگر، شخصیت اصلی داستان زنی به نام آنت ریوییر است و رولان در طول داستان چگونگی بیداری زنان فرانسه را شرح میدهد[۱].
رومن رولان خود مینویسد: «قهرمان اصلی جان شیفته، آنت ریوییر به گروه پیشتاز آن نسل زنان تعلق دارد که در فرانسه ناگزیر گشت به دشواری، با پنجه در افکندن با پیشداوریها و کارشکنی ِ همراهان مرد خویش، راه خود را به سوی یک زندگی مستقل باز کند.»[۱].
فهرست مندرجات |
[ویرایش] خلاصه داستان
خطر لوثشدن: هشدار! آنچه در زیر میآید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!
جان شیفته، سرگذشت زنی را نقل میکند که روحی شیفته و عاشق دارد و زندگیاش مانند نامخانوادگیاش، ریوییر (به معنای رودخانه) به رودی پرپیچ و خم و پرآب و غنی مانند است. جان شیفته با شیفتگی آنت ۲۴ ساله به پدرش و مرگ او آغاز میشود. در همین زمان آنت باردار میشود و ازدواج با پدر فرزندش را رد میکند. سپس خواهر ناتنیاش را کشف میکند و شیفته او میشود. جان شیفتهٔ آنت پس از آن عشق مادرانه را درمییابد. در جلدهای بعدی کتاب، آنت و پسرش، مارک ریوییر درگیر حوادث تاریخی فرانسه میشوند و «بدین سان، زندگی او (آنت) در دو سطح موازی پیش میرود. و دیگران جز زندگی رویی او را نمیشناسند. در آن زندگی دیگر، آنت همیشه تنها میماند.[۲]» و این «زندگی دیگر»، جریان زیرین و ناپیدای رود، جان شیفته نام دارد[۱].
[ویرایش] ترجمه فارسی
جان شیفته در ایران با ترجمه محمود اعتمادزاده (م.ا. بهآذین) منتشر شدهاست. او نخستین فصل این اثر را هنگام بازداشتش در زندان قصر ترجمه کرد و درباره آن گفتهاست «ترجمه این اثر پیرم کرد. چه سالها که قطره قطره آب شدم و فرو ریختم» [۳].
[ویرایش] منابع
- رومن رولان. جان شیفته. ترجمهٔ م.ا. بهآذین. چاپ پنجم، تهران: انتشارات ابوریحان، ۱۳۶۱.
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ جان شیفته، گروه نقد و شرح، مصطفی رحیمی. وبگاه پرشن بوک (آی کتاب). بازدید در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۸.
- ↑ از متن رمان
- ↑ یکسال پس از خاموشی به آذین. وبگاه یادمان (در تاریخ ۱۳۸۵-۰۳-۱۲). بازدید در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۰۸.
