جامعه شناسی شهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جامعه شناسی شهری یکی از زیر شاخه های جامعه‌شناسی است که به مطالعهٔ زندگی و تعاملات انسان در مناطق شهری می پردازد.جامعه شناسی شهری پس از مشاهده و مطالعهٔ مجموعه ای از داده ها همچون فرایندها،تغییرات و مشکلات به طرح قوانین و برنامه های گوناگون برای آنها می شود.در واقع جامعه شناسی شهری مطالعه جامع شناسانهٔ شهرها و نقش آنها در توسعه و پیشرقت جوامع است.به مانند دیگر شاخه های جامعه شناسی جامعه شناسی شهری نیز از پردازش و تحلیل آماری، مشاهده،نظریه ،اجتماعی مصاحبه و دیگر روش ها جهت مطالعهٔ طیف گسترده ای از موضوعات از جمله مهاجرت،روند جمعیتی اقتصاد،فقر و ارتباط بین نژاد و اقتصاد بهره میجوید.

پایه های جامعه شناسی شهری مدرن از کارهای جامعه شناسانی همچون کارل مارکس، فردیناند تونیز ،امیل دورکیم،ماکس وبر و گئورگ زیمل که به مطالعه و نظریه پردازی درباره فرایندهای اجتماعی و فرهنگی شهرنشینی و اثرات آن بر روی ازخودبیگانگی ،شکل گیری طبقات و تولید و یا نابودی هویت فردی و جمعی پرداخته اند سرچشمه گرفته است.