جادوگر۲: آدمکشان شاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جادوگر ۲: قاتلین پادشاهان (به انگلیسی: The Witcher 2: حشاشین of Kings) یک بازی اکشن-نقش آفرینی است که توسط استودیوی لهستانی CD Project برای PC، ایکس باکس 360 و رایانه های مکینتاش ساخته شده است. این بازی از لحاظ داستانی دنباله ای مستقیم بر شماره ی نخست است که در 17 مه 2011 برای رایانه های شخصی و یک سال بعد در 17 آوریل 2012 برای کنسول ایکس باکس 360 منتشر شد. داستان این سری از روی رمانی با همین نام؛ نوشته ی نویسنده ی لهستانی آندری ساپاکوفسکی اقتباس شده است. این بازی در هنگام انتشار با واکنش مثبت منتقدین و فروش بالایی مواجه شد به طوری که تا ماه مه 2012 فروش 1.7 میلیون نسخه از آن بر روی دو پلتفرم رایانه های شخصی و ایکس باکس 360 گزارش شده است.

گیم پلی[ویرایش]

گیم پلی این بازی تفاوت هایی با نسخه ی اول دارد. برای حرکت باید از کیبورد و برای جهت گیری هنگام مبارزات از ماوس استفاده کرد. سیستم مبارزات نسبت به نسخه ی پیشین با سرعت بیشتری همراه است. کلیک چپ برای ضربه های سریع و در عین حال ضعیف به کار می رود در حالی که کلیک راست برای ضربه های کند اما قوی تر استفاده می شود. ترکیب این دو باعث خلق چند ضرب های زیبایی در بازی می گردد. همچنین می توان بر سر راه دشمنان تله هایی کار گذاشت یا در مواقعی از راه دور به سمت آن ها خنجر یا بمب های ویژه ای پرتاب کرد. استفاده از این تکنیک ها گاهی بسیار چاره ساز است و کار بازیباز را آسان تر می کند. در طول مبارزات بازیباز گستره ی بسیار خوبی از تجهیزات تهاجمی و دفاعی را در اختیار دارد. گرالت می تواند از سلاح های نزدیک بُرد و دور بُرد، تعدادی زره، بمب، تله و یک سلاح دوم مانند تیشه و بیل استفاده کند. آپگرید ها در طول بازی به 4 شاخه ی اصلی تقسیم می شوند: شاخه ی آموزشی که شامل یک سری توانایی های کلی است و قبل از بازشدن سه شاخه ی دیگر، بازیباز حتماً باید همه ی توانایی های این بخش را به دست بیاورد، شاخه ی شمشیرزنی که توانایی های گرالت در مبارزه با شمشیر را افزایش می دهد، شاخه ی کیمیاگری که که یک سری توانایی ها مثل کاهش اثرات منفی معجون ها را به قابلیت های گرالت اضافه می کند و شاخه ی جادوگری که Sign (طلسم) های گرالت را آپگرید می کند. در طول بازی چند سکانس مخفی کاری هم وجود دارد که بازیباز باید چند دقیقه ای مخفیانه و بدون سر و صدا عمل کند. بازیباز همچنین قابلیت بیهوش کردن دشمن ها را دارد به شرطی که گرالت بتواند خودش را پشت سر آن ها برساند. البته بازیباز آزاد است که هر چه قدر می خواهد خودش را وارد درگیری های رو در رو با دشمنان بکند. همچنین بازی شامل چند مینی گیم از جمله مشت زنی و پوکر هم می شود.

داستان[ویرایش]

The Witcher 2 شامل چندین مسیر و خطوط داستانی متفاوت به همراه چند پایان (جمعاً 16 پایان) مختلف است. همچون بازی اول، بازیباز نقش Geralt of Rivia یکی از معدود ویچر (جادوگر) های باقی‌مانده را به عهده دارد. ویچر ها انسان هایی هستند که از جوانی برای مبارزه با هیولا ها و اهریمن ها تعلیم داده شده و به دلیل مصرف مواد شیمیایی، ژن آن ها جهش پیدا کرده است. این مسئله باعث شده که ویچر ها قدرت های ویژه ی بسیاری داشته باشند که این قدرت ها در هر ویچری متفاوت است.

فصل افتتاحیه


در ابتدای فصل افتتاحیه گرالت را می بینیم که توسط ورنون روچ (Vernon Roche)؛ فرمانده ی گارد سطلنتی Blue Stripes در حال بازجویی در مورد قتل پادشاه کشور تامریا (Tameria) یعنی پادشاه فولتست (King Flotest) است. در همین حال گرالت تمام حوادثی را که نهایتاً به مرگ پادشاه فولتست منجر می شود را بازگو کرده و ما متوجه می شویم که گرالت در آن زمان به عنوان محافظ در کنار پادشاه بوده است. در آن موقع گروهی از اشراف زادگان بر علیه شاه شورش کرده و پادشاه هم برای نجات جان دو فرزند غیر مشروعش به نام های Anais و Boussy شخصاً مبارزه با شورشیان را رهبری می کرد. اما پس از این که پادشاه فولتست و گرالت دو بچه را پیدا می کنند ناگهان پادشاه مورد حمله ی یک راهب نابینا با لباس مبدل قرار گرفته و به قتل می رسد و این بار دیگر بر خلاف پایان بازی اول گرالت فرصت واکنش نشان دادن و نجات جان شاه را ندارد. در همین حین گارد سلطنتی از راه رسیده، گرالت را در کنار جسم غرق در خون پادشاه دیده و بدون اطلاع از حقیقت ماجرا او را به عنوان قاتل شاه به زندان می اندازند. با این حال پس از شنیدن اعترافات گرالت، روچ به بی گناهی گرالت پی برده و به او کمک می کند تا از زندان فرار کند. در پایان فصل افتتاحیه، گرالت، روچ و تریس مریگولد (Triss Merigold) -مشاور مخصوص پادشاه فولتست و یار همیشگی گرالت- را می بینیم که به دنبال پیدا کردن قاتل واقعی پادشاه عازم Flotsam می شوند.

بازخورد[ویرایش]

The Witcher 2 با استقبال بسیار عالی از جانب اغلب منتقدین رو به رو شد؛ از جمله این که بازی توانست از وب سایت های مطرحی نظیر IGN و GameSpot نمره ی بسیار خوب ۸٫۵ از ۱۰ و از سایت GameSpy نمره عالی ۴٫۵ از ۵ بگیرد. مجله ی معتبر PC Gamer US نیز به بازی نمره ی عالی %۹۰ داد. منتقدان مکانیک های مبارزات، قابلیت های شخصی سازی، گرافیک، طراحی محیط ها، واقع گرایی و روایت داستان بازی را تحسین کردند. PC Gamer مبارزات و پایان بازی را نقاط ضعف آن برشمرد. GamePro نوشت: "این بازی همه ی چیز های خوبی که در ساخت بازی برای PC وجود دارد را در ذهن تداعی می کند و مخاطب را به این فکر فرو می برد که PC بهترین پلتفرم برای بازی است." Game Informer به بازی نمره ی 9.5/10 داد و نوشت: "این بازی فانتزی تاریک فوق العاده در کنسول هم به خوبی نسخه ی PC است." یکی از نکات بحث برانگیز بازی در مورد درجه ی سختی مبارزات به خصوص در ساعات اولیه ی بازی است. منتقد Eurogamer درجه ی سختی بازی را در فصل افتتاحیه تحسین کرد و نوشت: "این بازی با شما نه مانند یک بازیباز بلکه مانند یک شخص بزرگسال و بالغ رفتار می کند تا در طول داستان هر طور می خواهید تصمیم گیری کنید و پای عواقب کار هایتان بایستید و شاهد هر چه شایسته اش هستید باشید."

The Witcher 2 بیش از 50 جایزه ی مختلف از جمله بهترین گرافیک، بهترین اقتباس یا لایسنس، بهترین داستان، بهترین بازی PC، بهترین بازی نقش آفرینی و البته بهترین بازی سال را دریافت کرده است.

فروش[ویرایش]

در 30 آگوست 2011 وبسایت Warsaw Business Journal گزارش داد The Witcher 2 بیش از 940000 نسخه فروش داشته است. طبق گفته های Piotr Nielubowicz یکی از اعضای هیئت مدیره ی استودیوی CD Project، این شرکت انتظار چنین فروشی را داشته است. از این 940000 نسخه، 200000 نسخه به صورت آنلاین (دیجیتالی) به فروش رفته بود. در گزارشی جداگانه در 11 نوامبر 2011 وبسایت PC Gamer آماری مشابه از فروش بازی را اعلام کرد. طبق گزارش PC Gamer، وبسایت های Direct2Drive، Impulse و Gamersgate جمعاً 10000 نسخه، وبسایت GOG حدود 40000 نسخه و در همان زمان وبسایت Steam حدوداً 200000 نسخه از فروش بازی را به خود اختصاص داده اند. تا ماه ژوئیه ی 2012 هر دو نسخه ی The Witcher جمعاً 4 میلیون نسخه بر روی PC، مکینتاش و ایکس باکس 360 فروش داشته است. در 6 فوریه ی 2013 فروش هر دو بازی جمعاً از 5 میلیون نسخه نیز تجاوز کرد.


منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]