تکامل زمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تکامل زمانی (به انگلیسی: Time evolution) تغییر در حالت بر اثر گذر زمان است. در این فرمولبندی لازم نیست که زمان پارامتر پیوسته ای باشد، بلکه می تواند گسسته و یا حتی متناهی باشد. در فیزیک کلاسیک، ااصول مکانیک کلاسیک بر تکامل زمانی مجموعه ای از اجسام صلب حکمفرماست. این اصول در بنیادی ترین شکل خود رابطه بین نیروهای وارد بر اجسام و شتاب آنها را توسط قوانین حرکت نیوتن بیان می کنند. معادل انتزاعی تر این اصول را می توان با استفاده از مکانیک هامیلتونی و یا مکانیک لاگرانژی بیان کرد.

مفهوم تکامل زمانی را درمورد سایر سیستم های حالت دار نیز به کاربرد. مثلا عملیات یک ماشین تورینگ را می توان به عنوان تکامل زمانی حالت کنترل ماشین و حالت نوار فیلم دانست. در این مثال زمان گسسته است.

منابع[ویرایش]