توماس گینزبارو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توماس گینزبارو
Thomas Gainsborough by Thomas Gainsborough.jpg
نقاشی كه توماس گینزبارو از خود کشیده(۱۷۵۹)
نام توماس گینزبارو
زادهٔ ۱۴ مهٔ ۱۷۲۷(۱۷۲۷-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۱۴)
سافک، انگلستان
درگذشت ۲ اوت ۱۷۸۸ میلادی (۶۱ سال)
لندن، انگلستان
علت مرگ بیماری سرطان
ملّیت بریتانیایی
رشته نقاشی
سبک روکوکو
مدرک تحصیلی پسر آبی پوش، آقا و خانم اندرز
امضا


توماس گینزبارو (به انگلیسی: Thomas Gainsborough) (زاده ۱۴ می ۱۷۲۸- درگذشته ۲ آگوست ۱۷۸۸) نقاش انگلیسی، منظره و پرتره بود. او کوچک ترین فرزند جان گینزبارو بافنده اهل سوفالک بود. توماس در سال ۱۹۴۰ به قصد تحصیل در رشته هنر، خانه را ترک کرد و در کنار ویلیام هوگارت، فرانسیس هایمن و هوبرت گراولات در لندن به مطالعه هنر پرداخت. در ۱۷۶۹ میلادی او یکی از اعضای آکادمی سلطنتی هنر شد. اما رابطهٔ او با آکادمی سرد بود و گاهی مجبور بود از نمایش آثار خود در نمایشگاه کوتاه بیاید. در ۱۷۷۴ به لندن آمد و تصویر ملکه و پادشاه را کشید. اما شاه رقیب او جاشوا رینولدز را به عنوان نقاش دربار برگزید. او در سال ۱۷۸۸ بر اثر بیماری سرطان درگذشت.

زندگی و کار[ویرایش]

زندگی در سوفالک[ویرایش]

توماس گینزبارو متولد شهر سودبوری از ایالت سوفالک بود. در سن سیزده سالگی برای مطالعه هنر به لندن رفت و اولین تمرینات خود را زیر نظر هوبرت گراولات انجام داد. اما در نهایت زیر نظر ویلیام هوگارت و مدرسه او رفت. او به فرانسیس هایمن در دکوراسیون باغهای واکس هال کمک کرد.

پرتره لیدی جورجینا کاوندیش (۱۷۸۷)

زندگی در شهر باث[ویرایش]

در ۱۷۵۹ میلادی، خانواده گینز بارو به شهر باث نقل مکان کرد. آنجا او زیر نظر آنتونی ون دایک به مطالعه نقاشی پرتره پرداخت. سرانجام توانست توجه مشتریان اشرافی را جلب کند. از سال۱۷۶۱ شروع به ارسال آثار خود به نمایشگاه هنر در لندن کرد. از ۱۷۶۹ به بعد آثار او در نمایشگاه سالنانه آکادمی سلطنتی هنر به نمایش در آمد.[۱] این نمایشگاه به شهرت ملی او کمک کرد. او به عضویت در هئیت موسسان آکادمی سلطنتی هنر دعوت شد. اما رابطه او با آکادمی با مشکل مواجه بود و سرانجام نمایش آثار او در سال ۱۷۷۳ متوقف شد.

زندگی در لندن[ویرایش]

در سال ۱۷۷۴ همراه با خانوداده، گینزبارو به لندن آمد. او در ۱۷۷۷، دوباره تلاش کرد نمایشگاهی از نقاشی‌های خود در آکادمی سلطنتی برپا کند او پرتره‌های از شخصیت‌های مطرح عصر خود مانند دوک و دوشس کامبرلند کشید. نمایشگاه کارهای تو تا شش سال ادامه یافت.

در ۱۷۸۰ میلادی او پرترهٔ پادشاه جورج سوم و ملکهٔ او را کشید. در ۱۷۸۴ نقاش سلطنتی آلن رمزی درگشت و پادشاه این مقام را به رقیب توماس گینزبارو، جاشوا رینولدز واگذار کرد. با این حال گینزبارو همچنان نقاش محبوب خانواده‌های سلطنتی باقی‌ماند.

او در ۲ آگوست ۱۷۸۸ و در سن ۶۱ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.[۲]

آقا و خانم ویلیام هالِت

تکنیک[ویرایش]

گینزبارو به واسطه سرعت خود در رنگ آمیزی بسیار مورد توجه بود. او از مشاهدات خود از طبیعت استفاده می‌کرد و از اجرای هرگونه قوانین آکادمیک سرباز می‌زد. جان کانستبل نقاش منظره ( سبک رمانتیسم ) نسل بعد او ، حس شاعرانهٔ گینزبارو در نقاشی هایش را اینگونه توصیف کرد: <<با نگاه به تابلوهای او اشک در چشمانمان جمع می‌شود بدون اینکه دلیل آن را بدانیم>>.

گینزباور پاسخ داد : " من از چهره نگاری ها بیمار شده ام و بسیار زیاد آرزو می کنم بتوانم به روستای دلنشین بروم ، جائی که می توانم مناظر را نقاشی کنم و از این پایان زندگی سخت در آرامش و راحتی لذت ببرم .

معروف ترین آثاراو ، پرتره خانم گراهام ؛ مري و مارگارت : دختران نقاش ، ويليام هالت و همسرش اليزابت استفان که به نام راه رفتن در صبح شناخته شده است و دختر روستائي با سگ و كوزه ، نمايانگر فرديت بي همتاي موضوعات اوست . تنها دستيار او برادر زاده اش دوپونت گینزبارو بود . در آخرين سال زندگي اش گینزبارو با جان هوپنر درنقاشي چهره نگاري از کنتس شارلوت تالبوت همکاري داشت .

گالری آثار[ویرایش]

تابلو پسر آبی پوش (۱۷۷۰)

تابلو پسر آبی پوش[ویرایش]

زمانی سِر جاشوا ریولدز رقیب توماس گینز بارو به شاگردانش در آکادمی سلطنتی انگلستان می‌آموخت که از رنگ آبی نباید در پیش زمینه تابلو استفاده کرد، بلکه باید آن را برای پس زمینه‌های دور، برای به تدریج محو کردن تپه در افق در نظر گرفت. نقل است که در همین زمان توماس گینزبارو که می‌خواست ثابت کند این گونه قواعد مکتبی معمولاً بی معنا و مهمل اند تابلوی معروف خود را به نام "پسر آبی" ( پسر آبی پوش ) نقاشی کرد. وی در این تابلو رنگ آبی را برای لباس پسر به کار برد که در وسط پیش زمینه تابلو، در برابر قهوه‌ای گرم پس زمینه، درخشش خاصی دارد.[۳]

دیگر آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Greenwood, Charles (1977). Famous houses of the West Country. Bath: Kingsmead Press. pp. 84–86. ISBN 978-0-901571-87-8. 
  2. "Restoration of Thomas Gainsborough's tomb". Richmond Guardian (London). 7 March 2011. Retrieved 1 December 2011. 
  3. [ تاریخ هنر، ارنست گامبریچ]، صفحه ۲۲ فصل درباره هنر و هنرمندان.