توق
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
توق ماده Hydroquinone تولید می کند که باعث نفری و تورم کبد در دام می شود. توق از علفهای هرز مزارع توتون، چغندرقند، پنبه، ذرت، گندم، جو، نیشکر، باغهای میوه، سبزی وصیفی واراضی بایر است. روشهای کنترل: برای مبارزه با توق در مزارع سویا میتوان از بنتازون به میزان۳لیتر در هکتار بعد از۲-۳برگی شدن سویا استفاده کرد.
| توق | |
|---|---|
| Xanthium strumarium | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | گیاهان گلدار |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | راسته گل مینا |
| تیره: | گلستارهایها |
| سرده: | زردان |
| گونه: | strumarium |
| نام علمی | |
| Xanthium strumarium لینه، ۱۷۵۳ |
|
| زیرگونهها | |
توق (نامهای دیگر زردینه، مستک[۲]) (Xanthium strumarium) از علفهای هرز است.
گیاهی است یکساله با میوههای خاردار که توسط بذر تکثیر میشود. این گیاه از سرده زردان[۱] (Xanthium) است.
توق علف هرز رایجی در کشتزارها است و دگرآسیبی (آللوپاتی) بالایی دارد.[۲]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ Iran Newspaper
- ↑ شجیع الیکا ۱، گواهی مصطفی۱ و صفاری مهری۲، بررسی تاثیرات آللوپاتیک عصاره آبی شاخساره توق بر جوانهزنی و رشد عدس محلی شهر بابک، ۲۹ و۳۰ آبان ۱۳۸۴- مشهد - پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد.[۱]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ توق موجود است. |