توربین هوای رم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توربین هوای رم بر روی هواپیمای جنگنده- بمب افکن اف ۱۰۵

توربین هوای رم(به انگلیسی: Ram air turbine یا RAT) توربین کوچکی است در هواپیما که معمولاً به پمپ هیدرولیک یا مولد الکتریکی متصل شده و بعنوان منبع تولید انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد. RAT انرژی تولیدی را از جریان هوای عبوری تولید می‌کند که بستگی به سرعت هواپیما دارد. هواپیماهای مدرن از RAT فقط در مواقع اضطراری استفاده می‌کنند –هنگام از دست دادن موتورهای اصلی و کمکی، RAT نیروی مورد نیاز برای بخشهای حیاتی را تامین می‌کند (کنترل کننده‌های پرواز متصل به پمپ‌های هیدرولیک و الات دقیقهای اساسی)-. بعضی RATها فقط نیروی پمپ‌های هیدرولیکی را تامین می‌کنند که بجای مولدهای برق عمل می‌کنند. اخیراً در بسیاری از هواپیماها، RATهای کوچکی بصورت دائمی نصب شده‌اند و یک مولد اکتریکی کوچک یا پمپ بنزین را راه اندازی می‌کنند. هواپیماهای امروزی نیرو را در موتورهای اصلی خود یا به وسیله یک موتور توربینی بنزین سوز که بخش کمکی قدرت نامیده شده و معمولاً در قسمت انتهایی بدنه یا در نزدیکی ارابه فرود اصلی قرار دارد، تولید می‌کنند. RAT نیرو را از جریان عبوری هوا که بستگی به سرعت هواپیما دارد تولید کرده و اگر سرعت هواپیما کم باشد، انرژی تولیدی توسط توربین هوای رم نیز کاهش خواهد یافت. در شرایط عادی، RAT در داخل بدنه (یا بال) جمع شده و درصورت از دست رفتن کامل نیروی موتور هواپیما، به صورت دستی یا اتوماتیک بیرون می‌آید. در مدت زمان بین از دسترس رفتن نیروی موتور تا به کار افتادن توربین هوای رم، از انرژی باتری‌ها استفاده می‌شود.

توربین هوای رم بر روی هواپیمای مسافربری بوئینگ ۷۵۷

توربین‌های هوای رم در هواپیماهای نظامی که می‌بایست درصورت از دست رفتن ناگهانی نیرو، به فعالیت خود ادامه دهند، بسیار معمول هستند. بسیاری از مدلهای هواپیماهای مسافربری مدرن نیز به RAT مجهزند. در دهه ۱۹۶۰ هواپیمای Vicker VC۱۰ یکی از اولین هواپیماهای مسافربری بود که به این سیستم مجهز شد. هواپیمای ایرباس-۳۸۰ بزرگترین RAT در جهان را با قطر پروانه ۱٫۶۳ متر داراست درحالی که این عدد در حدود ۸۰ سانتی متر معمول است. یک توربین هوای رم بزرگ معمولی بر روی یک هواپیمای مسافربری بسته به مولد آن، قادر به تولید ۵ تا ۷۰ کیلو وات توان است. مدلهای کوچکتر با سرعت هوای کمتر ممکن است تا ۴۰۰ وات توان داشته باشند. در دیگر استفاده‌های نظامی، تجهیزاتی مانند ام۶۱ والکان یا سیستمهای الکتریکی می‌توانند از RAT برای عملکردهای استاندارد خود استفاده کنند. همچنین بعضی از تسلیحات اتمی سقوط آزاد، از توربین‌های هوای رم برای انرژی ارتفاع سنجها یا مدارات آتش خود استفاده می‌کنند. اینگونه سیستم‌ها بسیار مطمئن تر از باتری‌ها عمل خواهند کرد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ram air turbine»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ آگوست ۲۰۱۳).