توتیا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|
پیشنهاد شدهاست که این مقاله یا بخش با روی اکسید ادغام گردد. |
توتیا اکسید ناخالص فلز روی (روی اکسید) است. در گذشته از توتیا برای ساختن فلز برنج و همچنین درمان بیماریهای چشم بهره میگرفتند.[۱]
در قدیم آن را سنگ سرمه نیز میگفتند و برای آن سه گونه قائل بودند: زرد، کبود و توتیای قلم که توتیای قلم کرمانی بهترین نوع آن بود. واژهٔ توتیا را عربی شده واژه فارسی دودهها دانستهاند.[۲]
توتیا از اکتشافات ایرانیان بوده و بنابر گزارش مارکوپولو، روش استخراج آن به طریق تقطیر بخارحاصل از ذوب سنگ روی بر میلههای فولادی سرد بودهاست.[۳]
[ویرایش] منبع
- ↑ بر پایه دادههایی در دانشنامه اسلام
- ↑ دهخدا، توتیا
- ↑ عبدالحمید نیر نوری. سهم ایران در تمدن جهان. . بررسیهای تاریخی ششم، ش. ۳۳ (مهر ۱۳۵۰): ۲۵۸.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |